In navolging van Gregor's verhaal: ik maakte ook eens zoiets mee.
Zomer juli '94. Zoon net geboren, 3maanden oud, nog maar net droog.
In mei nieuw schip gekocht, fors groter en veeel dieper stekend dan de vorige: 240cm.
Wegens nieuw schip besloten niet de zee op te gaan maar aan NL kust en wad te blijven.
Na enkele dagen op overvol wad, lawaai en erg veel warmte toch besloten met de hele bemanning naar Engeland over te steken. Great Yarmouth, Ipswich, River Blackwater, en toen Thames monding oversteken naar Ramsgate.
Daar, in de monding op plaat heftig vastgeraakt.
STOM!!!
Water spoelde onder ons weg, schip bleef mooi recht liggen totdat er nog 90cm water stond en de complete kiel en roer zich in het zand hadden ingegraven. Prachtig rechtop lagen we daar vast, je kon zo overboord stappen.
Thames coast guard merkte ons op de radar en informeerde. "How many crew on board?" En nog zo wat.
Ik met stalen gezicht: " Four persons, no problem, with anchor in place we'll be off in a few hours"
Ze moesten eens weten: bemanning bestond uit baby van 3 maand, dochter van 5, moeder die de borst gaf en ikzelf.
Maar goed, anker uitgebracht met de bijboot, wachten, langzaam rijzen, een paar enge bonken later...
En we waren los op een heel lange ankerlijn waaraan we weer netjes naar geul trokken.
In de avond waren we in Ramsgate