Onderwerp: Je grootste blunder?

Dacht dat ik in de rij blunders mijn mastverhaal ook al had geplaatst, maar nee, net alles nagekeken.
Eerste maal in Andijk uit t water. Ik zet strijinstallatie op, bevestig pelikaanhaak aan de paal, touwtjes (kevlar) die als spruit dienen zitten goed, loop de strijklijn uit en beleg die. Achterstag los en op dat moment zeggen de mannen van de hijspploeg, Anjo kom maar naar voren, pikken we de mast wel met de kraan op......
Een van de mannen is zo aardig de voortros vast te maken en loopt langs de boot naar achter en op de een of andere manier loopt hij de strijklijn los
terwijl de kraan naar voren komt en dus tegen de mast aantikt......
KABOEM.....mast klapt op de relingdraad in de achterpreekstoel en veert nog drie maal omhoog terwijl ik me realiseer dat t ding op centimeters mijn kop gemist heeft. Nog geen deukje in de mast, staat er nog steeds fier op

We varen de boot in het voorjaar van Lagos in Portugal naar Patras in Griekenland. Een flink eind en we hebben daarvoor 2 weken vrij genomen rond hemelvaart en pinksteren. Dus een beetje doorvaren is wel nodig. Helaas weinig wind de eerste dagen dus veel gemotord. In de buurt van Almerimar is de tank al aardig leeg en gezien de afstand die we nog moeten besluit ik in Almerimar nog even te tanken. Dat zouden we nog net vlak voor donker kunnen halen. We varen op een overzeiler en helaas heb ik geen detail kaart. Met de coordinaten van Almerimar in de GPS mag het toch niet zo moeilijk zijn en dat is het ook niet.

Na het tanken en nog wat eten varen we de nu stikdonkere en maanloze nacht in. Zoals we binnen gekomen zijn vaar ik ook naar buiten en even daarna bakboord uit. Nog steeds op de motor en met een knoopje of 6.

In mijn linker ooghoek denk ik iets te zien van schaduwen maar als ik die kant op kijk zie ik niets, alleen maar donker. Het zit me niet lekker en opeens realiseer ik mij dat we hier zonder kaart varen (?!) net als ik er aan denk om op onze schreden terug te keren lopen we vreselijk vast. Onder het voorschip is het iets meer dan kniediep. We blijken veel te dicht op de kust te zitten. De bodem lijkt grind te zijn. De boot heeft een lange kiel en er zit geen beweging meer in. Uren zijn we bezig om los te komen en het lijkt hopeloos. Ik denk aan de mogelijkheid om bij daglicht Spaanse hulp in te roepen. En dan komt er ineens beweging in de boot. De 35 pk Vetus heeft vrijwel continue volgas achteruit gegeven en nu begint de boot vaart te lopen. Samen met mijn zeilmaat sta ik nog op de preekstoel te dansen en ondanks de spurt naar de kuip kan ik niet voorkomen dat we de grindbank nu met het roer raken. Maar we zijn los en in de ochtendschemer varen we terug naar Almerimar en maken voor de haveningang een haakse bocht om eerst maar eens 10 mijl de zee in te steken.

Even later zie ik aan bakboord een cardinale ton met een kapot licht waar we omheen hadden gemoeten alvorens koers naar Cap de Gata te verleggen. Als het licht wel had gebrand was dit niet gebeurt natuurlijk

Achteraf denk je dan hoe heb ik zo stom kunnen zijn. Haast is nooit goed en ik had eerst een uurtje recht de zee in moeten steken in plaats van zonder kaart te dicht onder een kust te belanden

Overigens hebben we toen Griekenland niet gehaald en de boot tijdelijk gestalt op Malta.

groom schreef :
Hey Groom,

Dat had ik na een weekendje overpeinzen ook bedacht.
Sindsdien heeft zich de gelegenheid niet meer voorgedaan (angstvallig mijdt ik deze manier van afmeren )
Schade was er gelukkig niet, zowel boot als steigertje hebben alles glansrijk doorstaan.
Er meer nodig om een Dufour 2800 te kelderen!

Maar bedankt voor het meedenken,

Arjen

beewee schreef :
Beetje laat maar bij deze neem ik 'm in ontvangst

Ben voor het eerst in de Biesbosch, wel waterkaarten maar nog geen gps.
Ook nog de pech dat het extreeem laag is en loop vast.
Sla achteruit, eerst langzaam, geen reactie, dan vol en kom los.
Blunder, heb het roer nog dwars staan, is geheel ontwricht en ben stuurloos.
Door behulpzaam koppel naar Lage Zwaluwe gesleept daar schip aan wal getakeld en roer laten herstellen,
Al met al een kostbaar foutje.

Moet ook opeens aan een blunder in de Biesbosch denken. Steekwoorden:

- vastgelopen
- hoogwater
- door de drek naar het anker toetrekken ipv achteruit (naar de ondiepte)
- een agressieve zwerm muggen. Blijkbaar waren we door hun broedplaats heengevaren
- Muggebult of 60 pp

Het laatste steekwoord is 'naakt'. Vul de rest maar zelf in. Zo ging het precies.

Ik wil het niet weten, denk ik...

Normaal gesproken zijn we op het ZF gek op foto's. Deze keer niet...

Begin 90’er jaren hadden mijn vader, broer en ik een boot gehuurd in oost Turkije om daar twee weken te gaan zeilen. Het werd een gedenkwaardige vakantie, ook al omdat wij voor het eerst met een 'groot‘ jacht op zee gingen varen - als je een Kolibri gewend bent is 9 meter heel wat. Veel gezien en veel gezeild, heerlijk. Op een middag hadden we het plan opgevat om niet in een haventje te gaan liggen, maar in een stille baai voor anker te gaan. Volgens de pilot aan boord was er in de buurt een klein restaurantje. Alleen niet te dicht bij de kant ankeren, daar waren wat venijnige rotspunten onder water. En inderdaad, na met de bijboot naar de rotsige en begroeide kant geroeid te zijn hebben we tot laat in de avond tussen de gastvrije Turken heerlijk gegeten en gedronken. Onze onbevangenheid werd op de terugweg echter flink afgestraft: het paadje wat overdag zo mooi was bleek in de maanloze nacht een lange zoektocht op te leveren naar de ergens tussen de struiken verborgen bijboot. Iedere struik ziet er ’s nachts hetzelfde uit. En onze zeilboot bleek al helemaal onzichtbaar op het heiige en donkere water van de baai. Op goed geluk zijn we gaan roeien, zonder licht, kompas of oriëntatie op de wal. Als we de boot niet zouden vinden en er voorbij zouden roeien was de overkant van de baai 10NM ver weg… Met ongelooflijk geluk zag mijn broer een puntje van de mast afsteken tegen de sterren en konden we opgelucht aan boord klimmen. Ik zal NOOIT meer vergeten het ankerlichtje aan te doen!

er is in griekenland een eiland, santorini, nu ja eiland, het is een ring waar het centrum uit is geblazen met een vulkaan uitbarsting heel speciaal. ik heb binnen een diepte meter met zo n rond draaiende klok, met een lampje. ik zoek een ankerplekje en mijn vriendin zit binnen en geeft de dieptes door , ze telt af en roept 5 meter . nu kun je die meters op twee standen zetten gewoon diep en heel diep. dat ding staat dus op heel diep en de anker ketting loopt uit met een hels kabaal tot aan het touwtje en hangt recht naar beneden.
50 meter 10 mm ketting en een anker van 50 kg. (en geen werkende ankerlier, sterke sietse je weet wel), dat trek je niet op het handje, dus een schoot erop met een stopperknoop, aanhalen, tweede schoot er op en op de tweede lier. ik was gloeint heet , zweet, het anker ook, bleek onder water ook warm te zijn.

we zijn maar aan de kant gaan liggen bij een restaurantje, gelijk afgesproken voor een etentje. maar van af die tijd wel altijd erst gekeken hoe de diepte meter stond

de eerst volgende aanschaf was een diepte meter die ik kon aflezen in de kuip

In plaats van een vriendin te nemen die wél weet hoe die Seafarer werkt...

Guust schreef :
Dat was dan met recht Guust Flater

beewee schreef :
ach elk nadeel heeft ook weer zijn voordeel.
maar zulke "foutjes" maak je maar een keer, weet je wat dat weegt, nee ik wil het niet weten , veeeeel.

De opwaartse kracht van het water maakt toch een hoop goed, dat trek je toch zo omhoog, watje

Tsja, toen hadden ze het draadloze ankeren nog niet helemaal door he....

De anker evaring van Sietse is ook voor mij herkenbaar. Tijdens de zeiltocht in Turkije waar ik eerder over schreef gingen wij voor de lunch voor anker bij een rotseilandje ergens in zee. Aan de dieptemeter (ook zo'n draaiend lichtje) had je niets (dacht ik), de bodem liep te steil op. Ik op de boeg dus kijken in het kristalheldere water naar de bodem. Op het moment dat ik meende dat het ondiep genoeg was liet ik het anker vallen. Letterlijk, want wat dichtbij leek was in werkelijkheid nog minstens 15 meter diep. De hele ketting ratelde dus naar de bodem. We lagen vast, maar een huurbak ketting met een huurbak anker is inderdaad héél zwaar.

Met enige schaamte.....

Ach, wij ankerden ooit eens in de buurt van de Kalenberger Gracht. Met de motorgrundel, die had nog zo'n ouderwets stokanker. Het was maar voor een uurtje, om een bammetje te doen. Een mooi plekke, in een inham bij het hoge, ruisende riet.

Toen dat anker weer ophalen. Na veel gevloek en gezucht haalt mij vader ook een enorme (zo te zien) elektriciteitskabel mee, voor m'n gevoel polsdik.

En ja, pas als je rechtop op je voordek staat, dan zie je pas dat er op de oever, midden tussen al dat riet, het bekende vierkante gele bord met een Z staan. Hadden we toch bijna onbedoeld een hybride boot gehad zeg .

Gregor schreef :
Je hebt iig niet dezelfde fout gemaakt als die anderen hier!



Groeten,
Johnnie

Ik heb niet het hele topic meegelezen, maar wat bedoel je Johnnie?

Na lang aarzelen hier mijn grootste (niet enige) blunder.

We liggen in Strije Sas (hollandsdiep) en het plan is om 's ochtends vroeg, het is nog donker, te vertrekken richting dordrecht. Via de dordse kil.

Van strije sas naar de dordse kil is een klein stukje (verkeerde) wal varen.
In mijn overmoed, ik vaar hier immers al jaren, kijk ik niet op de kaart.
Ik denk ik vaar gewoon van rode verlichte ton naar rode verlichte ton.
Als ik nu wel op de kaart had gekeken, had ik kunnen zien dat tussen twee verlichte tonnen er ook twee blinde liggen....

Dan hadden mijn kinderen gewoon doorgeslapen in de punt en had ik niet de boeg hoeven te laten repareren, om over de deuk in mijn ego maar niet te spreken...

Het enige positieve aan het verhaal is, dat dit wel een doorslag gevend argument voor mijn ega was om een radar aan te schaffen

trotti schreef :
Arigallo is zijn bekertje zo kwijt.

beewee schreef :
Over een electriciteitsdraad gesproken ....

Lang geleden een huisje gehuurd in Terkaple om vandaar uit met onze nieuw verworven Fourareen de meren te verkennen.
De boot stond op de trailer naast het huisje.
De eerste dag de mast opgezet en de zeilen aangeslagen.
Toen met het hele zwikkie op de trailer naar de trailerhelling.
Halverwege een enorme knal en een ruk van de trailer.
Geen rekening gehouden met de bovengronds lopende telefoonkabel.
De boot stond er nog op. De mast ook. De telefoonkabel lag in twee stukken op het wegdek. De hele omgeving zonder telefoon en thuis een dure rekening!

Gregor schreef :
Ik denk dat hij bedoelt dat je in ieder geval niet in te diep water geankerd hebt! Overigens, een briljante foto. We zijn natuurlijk wel benieuwd naar hoe dit zo kwam en hoe het afgelopen is!

Overigens het onderschrift van je posts past er ook perfect bij...

Het "Geultje van Willem" hadden ze verplaatst, althans dat is de positieve uitleg van de gebeurtenis....

Afgaand water en niet meer los kunnen komen, ook niet met hulp. Tijd uitzitten, anker uitleggen (!!), positie van de geul bepalen, vrije vaart bepalen -want dat kan je immers heel goed zien - en wachten tot er voldoende water staat en je weg kan....