Onderwerp: Je grootste blunder?

Of ze nou met de hond lopen of aan het fietsen zijn.....altijd die mobiel........!

Noballast schreef :
laat ik het dan zo zeggen, het is gemakkelijker om te genieten van de dochter van een ander dan op je eigen dochter te passen . alhoewel dat waarschijnlijk des vaders eigen is, uit eindelijk ben je zelf ook zo n rotjochie geweest waar de vader van toendertijd dat meisje haar vader niet zo blij mee was.
zullen wet het weer over blunders hebben, niet die bovenstaande

Solo schreef : Telefoneren? Daar is een mobiele telefoon helemaal niet voor bedoeld???? Wapppen is nu "the thing". Tot niet zo lang geleden had mijn dochter 'Blocks' van Vodafone, dan had je een prepaid van 1000 sms-jes gedurende een maand, en het is haar wel eens gelukt om daar niet genoeg aan te hebben....

Aan de andere kant kan ik als 'ouwe lul in spé' heel erg genieten van mijn kinderen van 14, 16 en 18: vrolijk, onbezonnen, onbezorgd en vol vertrouwen in de toekomst.

Mijn kinderen doen hun waardevolle spullen tijdens het zeilen net als ik trouwens altijd in de kajuit, en bij het aan/van boord gaan gaat alles in zakken met rits/klittenband/knopen en anders in een afgesloten rugzakje op de rug. Ik heb mijn vader ooit eens vertwijfeld naar een boormachine zien kijken. Die was te zwaar voor de bodem van de doos, en bleef dus ook niet drijven..

Right, dan hier een van mijn missers met een waarschuwing dat het poes-gerelateerde info bevat!




Ik had aangemonsterd op een prachtige Chinese Jonc, de Naga ,in Puerto Rico op de Canarische eilanden.

Naast de klussen aan en onder boord was er tijd genoeg om te leren snorkelen met de bijbehorende cursus aan boord, en ik ging inderdaad aardig diep en lang onderwater.

Ik was op een dag met het bijbootje de haven uitgeroeid, en een duik gaan maken waarbij ik op een meter of zes een octopus spotte die zich natuurlijk snel onder een rots verschuilde.

Een keertje luchthappen en vers jagersinstinct ingeademd keerde ik terug into the blue en wist het exemplaar te spietsen met veel moeite en ze daarna naar de oppervlakte te krijgen en in de dingy te droppen.
Uitgesnorkeld hees ik mezelf aan boord en begon richting haven te roeien, waarbij ik vanwege de lopende golven nogalwat over mijn schouder moest kijken.
Toen ik de blik weer even richting achter wierp. zag ik de Octopus over de bodem van de Dingy op me af komen 'kruipen',dus even een paar tikken met een houten stok was hetgeen mij bekend was als remedie voor deze taaie rakkers. Het was in eerste instantie afdoende, maar bij mijn volgende blik naar achter kwam ze weer op me af.
Affijn je kan de film zo afdraaien, ik was een half uurtje zoet met afwisselend roeien en kloppen voordat ik met een uiteindelijk bewegingloze octopus terug aan boord kwam.

Nou was het primaire idee van heel deze actie dat de vriendin van de Schipper (een Francaise) erg goed kon koken en in mijn simpele visie ook hiervan een smulpartij zou kunnen fabriceren...

Not!

Dus dacht ik, dan ga ik er morgen mee vissen, die staan wel op de coockin'list.

Zogezegd, zogedaan.
Ik de dag erop Octopussy aan stukken gesneden en twee lijntjes met een paar haken gefabriceerd.

Het eerste lijntje van octo-aas voorzien, maar toen ik met de haak bezig was van de tweede lijn zag ik plots beweging in mijn eerste lijn en dacht, WTF... ik ben nog niet aan het vissen of heb al beet.

Dan wordt het verhaal nu precair, ik geef een waarschuwing voor Kat-related content!!!!

Ik draai me om en zie mijn eerste lijntje verdwijnen in de bek van de scheepskat!?

Ik dacht; dat zou me wel eens niet in dank kunnen worden afgenomen, en heb het beest pamperend op haar verbaasde rug gedraaid en ben haar buik strelend maar heel voorzichtig aan de lijn met palinghaken gaan trekken.
Tot beider verbazing gleed de Ca 20 cm lijn met haak en aas gemoedelijk naar buiten, waarna de Poes opsprong, haar kop schudde en haars weegs aan boord ging.

Heb ik ook maar gedaan, en verder maar niet gemeld aan de Kapiteinse..wat niet weet dat niet deert.

een katvanger?

Eerder een OctoPoes denk ik achteraf..

Ja, dat was de enige echte OctoPussy!

het is dat het de kat vna de Schipper is.

Anders had ook die prima gesmaakt hoor.

OK, het is weer even rustig op dit topic. Dan nog maar 1.

Na een lange dag varen aangekomen op de Steenbergsevliet.

Na de sluis komt de jachthaven, na de jachthaven staan er een aantal remmingwerken in het water.

Je moet daar volgens de almanak aan 1 kant langsvaren, maar welke was dat ook alweer. Enfin, 50% zekerheid dat je de verkeerde kiest. Het lijkt nog een tijdje goed te gaan, maar op een gegeven moment zit ik dan echt ram-vast. Op dat moment (er stond geen wind en ik motorde) onmiddelijk omgedraaid maar ik kon mijn spoor erin niet meer terugvinden.

Driewerf K*&.

Maar gelukkig: daar komt een motorkruisertje langs die wel wil helpen, alleen: ze hebben niet genoeg kracht, en ik krijg ze ook niet lekker uitgelegd wat voor hen nu een handige manier van trekken is. Dus nadat ze met een ruk een tros van me door midden hebben gerukt, geven ze het op en gaan weg.

Dan kom ik op het lumineuze idee: ploegen.

Motor volgas,

Roer links, roer rechts, veel stof opwaaien, maar we komen (langzaam) vooruit.

Gelukkig is het alleen slijk. Als er iets hards had gelegen onderweg, waren we nog even langer bezig geweest om de andere kant op te ploegen.

Zo sneden wij een keer iets te enthousiast een bocht af in de Kalenberger Gracht. De bekers drinken vlogen over de kuipvloer. Na een half uurtje modderen (nou ja, het was stevige klei daar) beseften we dat onze 8 pk Yanmar ons niet uit de brand zou helpen.

Gelukkig kwam er een vriendelijk echtpaar met een Doerak helpen, en gezamenlijk kregen we de boot los. Nu zou je denken dan dat vooral was vanwege het grotere vermogen in die (weliswaar vrij kleine) Doerak. Nee hoor, die had ook een 8 pk Yanmar onder de kuipvloer.

Het werd nog wel laat en gezellig, de Yanmars broederlijk naast elkaar in de haven van Vollenhove.

aan Joop66

mooi anker plekje voor de kanohutten,mijn boot steekt ca 90 cm diep en als ik daar voor anker lig willen er altijd boten bij komen liggen,altijd lachen als ze vastlopen en er niets van snappen
groeten
Frank

Haha deze zomer ook een paar tegelijk vast net onder Harderwijk.ze dachten de bocht af te snijden, lang leve me ophaalbare zwaard:D (Vrienden van me zelf op spi vastgelopen, vlogen alle 3 van de doften af naar voren)

Dan zal ik ook maar eens mijn grootste blunder / spannende moment plaatsen…

Afijn, met vrouwtje en zoonlief van 6 stukje SMR gevaren. De boot had ik 2 jaar daarvoor gekocht in Dokkumer Nieuwe Zijlen en via de SRM naar Hoorn gevaren. En nu was het tijd om de rest eens te doen. Vrouw beetje ervaring, samen zeil les gehad in het verleden, zoon al verschillende zeil lessen gehad dus op zicht voelde we ons wel OK aan boord.

Vanaf Hoorn tot aan Dordrecht gekomen en toen weer terug via Haarlem naar Noordzeekanaal en achter het CS in Amsterdam langs naar de Oranjesluizen. Ergens op het Noordzeekanaal begon de wind toe nemen terwijl wij continue kleine gijpjes deden om vooruit te komen. Voordat het druk werd heb ik de zeilen gestreken om op de motor verder te gaan. Achter CS langs en met dan al die commerciële vaart daarvoor vond ik dit een stuk veiliger.

Op de motor met de wind in de rug richting de Oranjesluizen en daar aangekomen. Rustig naar binnen, ff wachten en der weer uit. De lichten van de Schellingwouderbrug waren rood dus samen met wat andere boten rondje draaien. Het waaide veels te hard voor rustig stil liggen.

Klein half uurtje later kwam er beweging in de brug en daar gingen we. Ik was de vierde boot en de laatste in de rij. Netjes de brug onderdoor achter de rest aan. Voor ons gooide ze allemaal de fok / genua omhoog maar geen groot zeil. Ik kan me nog voor de geest halen dat ik dacht, wat gek, waarom zouden ze dat doen. Maar verder er niet bij stil gestaan.

Goed, we waren er klaar voor en hup, kop in de wind, fok omhoog, groot zeil er achter aan en alles vast zetten. Afvallen maar riep ik tegen de vrouw en dat deed ze, meteen de motor uit, want je bent een zeilschip…

Zeilen pakken wind en de boot trekt schuin, nog schuiner, heel schuin. Rond dit punt begint mijn zoon in paniek te roepen WE SLAAN OOOOOMMMMMMM. Waarop ik, overigens met alle moeite van de wereld mijn gezicht strak probeer te houden en kalmte in mijn stem forceer dat het wel mee valt maar dat hielp niet.

Zoals geleerd wil ik mijn groot schoot een beetje laten vieren om weer rechtop te komen maar ipv de gewoonlijke wederopstanding van de boot slaat de wind het groot zeil haaks op de boot en ging nog schuiner.

In mijn ooghoek zie ik met bakboorlier lier half door het water gaan. Met elke graad schuiner neemt de paniek in mijn zoon toe , en alle eerlijkheid gebied me te bekennen dat ik het punt bereikt had dat ik het ook al lang niet meer comfortabel vondt . Als je naar het gangboord moet van je boot op dezelfde manier alsof je een trap oploopt dan gaat het ook mij te schuin.

Op dat moment had ik er ook genoeg van en trek aan het koord van de motor, zoals een trouw Honda betaamt start die meteen. Ik druk hem in ze 1 en geef flink gas. Ik blaf het bevel "kop in de wind" naar de vrouw en tot mijn verbazing reageert ze meteen en zonder te sputteren. (overigens voor het eerst dat ze luistert - maar dat is een ander verhaal).

Tijdens het sturen trek ik de groot schoot weer recht, haal de klem van de rem en het zeil klettert naar beneden. Zelfde met de fok. Snel het dek op met twee bandjes om het groot zeil op zijn plek te houden. Kijk ik naar voren zie ik ondertussen een hele grote stalen constructie op doemen. Wie die daar heeft neergezet moet een andere baan zoeken. Dus vrouw stuurt weer richting waar we willen waardoor de boot door de wind weer wat schuin komt te liggen en sta aan de lij zijde. Tweede moment van niet comfortabel zijn op de boot, en dat binnen een kwartier. Ik neem een olympische sprong over de giek en ga aan de andere kant staan. Gauw grootzeil vast.

Volgende klus, op handen en voeten richting een woest klapperende fok. Ik loop altijd te vloeken als ik het dekbed moet verschonen want zo een lap stop doet nooit wat ik wil. Nou, dit was ongeveer faktor 10 erger. Had ik even geluk. Met gevaar voor eigen leven ga ik liggen op de fok en probeer hem vast te binden aan de netting aan de zijkant van de boot. Eindelijk. Rust...

Na dit alles de laatste klus, mijn zoon kalmeren. Die was alles behalve "amused".

Met nog een hartslag van 300+ realiseer ik mij dat zo een boot van 31 jaar best nog wel wat kan hebben. Alle verstaging zit er nog aan, zeilen hebben het overleefd. Alsof het dagelijkse kost was. Of te wel, de boot kan meer hebben dan de kapitein.

Ik realiseer me nu waarom die andere mensen alleen de fok of de genua hebben opgezet… Ik realiseer me nu ook dat als ik alle andere boten allemaal hetzelfde zie doen, doe dan niet iets anders. Dat zal dan wel een reden hebben…

Les geleerd: met veel wind in de rug, gebruik dan niet je grootzeil

Na een half uurtje motoren hebben we alleen maar de fok gebruikt... ging hard zat... Het einddoel was Enkhuizen en daar aangekomen nog even terug gekeken naar de wind voorspelling. Rond de tijd dat we aan het testen waren of ik ook een hart infarct kan krijgen stond er een paarse 55 bij WindGuru. Als ik dat omreken dan kom ik uit op een Windkracht 7.

Geen fijn moment. Gelukkig alles heel, zoon is der al over heen...

Nou ik nog...

Gelukkig is alles zonder schade afgelopen! Wel grappig is dat mijn genua me in dat soort situaties net zo hard (rompsnelheid) over het water sleept als de schuimklopper. Bij mij gaat die dan ook vrolijk uit maar voor de zekerheid nog niet "omhoog" we gaan dan toch hard zat. Geen herrie en goed voor het milieu...het goede leven, zeilen!

Mooie belevenis. Goed verteld.

55 knopen is aardig meer dan windkracht 7.

nl.wikipedia.org/wiki/Schaal_van_Beaufort

Wij varen altijd bij een koers tussen voor de wind en ruime wind heerlijk op enkel grootzeil. Ding blijft beter staan dan die steeds weer de wens tot invallen uit sprekende fok. Bij ruime wind staan beide erop. heerst er de door jou opgegeven wind van 55 knopen.... lig ik in de haven of moet de stromfok erop.

Het is goed afgelopen en je hebt in die "korte" tijd heel veel geleerd.

Wellicht 55km/h? dat zijn vlagen van 7 en is 30 knopen.

Denk ook niet dat er drie anderen bij 55 knopen wind de genua vol open gooien.
Maar is wel een spannend verhaal en jullie zijn er wijzer en met meer vertrouwen in bootje uitgekomen.
Wil je zoon nog wel zeilen??

groom schreef :
Bij mij gaat met echt harde wind op de kont het grootzeil op een gegeven moment toch naar beneden en blijft de genua staan. Met al die golven achterop kan je flink gaan slingeren en vind ik die giek een gevaarlijk ding worden. Zonder grootzeil valt de genua niet meer in en vind ik het veel relaxter surfen op de golven.

Erikdejong schreef :
Het was inderdaad 55km er uur

Anjo schreef :
Hij wil nog wel zeilen, graag zelfs... alleen als de boot schuin gaat vind die het niet leuk meer. Gevoel zal even moeten slijten denk ik.

WilfredB schreef :
Ahhh... Toch nog een lekkere woei. Ben niet gewent aan km/u voor de wind. Maar bij Winguru kan je daar inderdaad ook voor kiezen. Daar enkel het getal 55 stond vermeld kwam ik de verwarring.
Nog veel goede meilen gewenst.

WilfredB schreef :
Leest als een spannend jongensboek

Komt wel in aanmerking voor de blundertrofee

Arjen

Leuk verhaal, een paar kleine tips:
- fok hijsen en strijken gaat normaliter makkelijker op ruime wind
- een zwaar gereefd grootzeil met bulletalie en gereefde fok vaart normaliter prettiger op een ruime koers dan alleen een fok/genua: de boot rolt veel minder.
- als je niet vooruit kunt in de wind, ga dan achteruit (lukt meestal niet goed met langkielers), voordeel is dat de schijnbare wind minder wordt dan de ware wind.

Ach Wilfred,

Los van de opmerkingen die al gemaakt zijn:

- Dit maken we allemaal een keer mee. Voor mij is dit meer onervarenheid, dan een stomme streek. De volgende keer is het dat wel.
- Je leert ervan dat lucht best dikke prut is, als je er maar genoeg m2's in hangt. Dus: leer in te schatten hoe hard het nu echt waait. En welke zeilbezetting je boot dan lekker vindt.
- Ik hoop dat je bemanning er (emotioneel) niet te veel van geleden heeft. Dit soort fratsen hebben de neiging om hun enthousiasme voor Pa's hobby snel te laten bekoelen.
- Wat "de rest" doet is vaak geen goede raadgever. Leer je eigen boot kennen en je eigen beslissingen te nemen.
- Reven doe je als het kan. Ontreven doe je als het moet.
- ALTIJD de wind verwachting kennen.
- Ga in de haven eens oefenen hoe je nou lekker je zeilen opbindt. Je weet nu de omstandigheden en verzin een bij jou passende strategie. Als dat lekker gaat ben je ook weer de held bij je bemanning.