Onderwerp: Je grootste blunder?

Pjetrow schreef :
grienpies?????

Hen3 schreef : Tja, dat was het nou net, geen touwtje bij me... alleen even meten, niet varen, dan kan het wel.... Niet dus!
Sindsdien maak ik desnoods een touwtje van takelgaren

Bekijk dat eens uit het perspectief van de vlieg....

Die vliegt op een mooi nazomer avond een beetje in de rondte en ziet daar wat lange beesten aan het water staan.
De vlieg denkt, hey, eens kijken wat voor dieren dat zijn en vliegt een beetje rondt.

De kleinste van het stel raak lichtjes geirriteerd, snuift een paar keer heft en haalt vervolgens uit.
De vuist vliegt meters langs de vlieg op vervolgens op het gelaat van de man zelf te belanden waarna de bril van de man te water gaat.

Als ik die vlieg was, dan zou ik me waarschijnlijk bescheurd hebben, hij hoort ind. in dit draadje thuis.

Dank je voor het delen, ik kan weer even lachen.

Speciaal voor jou een mooie illustratie

Ik lees al enige tijd dit topic maar van een bijdrage was het nog niet gekomen. Maar bij deze.
Vier jaar geleden kochten we zonder enige vorm van voorkennis, onze boot en zijn gaan varen. Je kunt je voorstellen dat dat flink wat blunders oplevert waarvan sommige ik hier echt niet wil posten
Afgelopen voorjaar, het was maart, kwamen we na een overtocht van vier dagen aan in onze nieuwe haven. Gaande de week waren we niet meer helemaal zeker welk boxnummer we via de mail hadden gekregen, maar we meenden het bijna zeker te weten. Aangekomen blijkt de haven nog nagenoeg leeg en we tellen de steigers en dan de boxen. Het lijkt wat krap en als we de neus richting de palen draaien weten we zeker dat het niet past. Nou heeft onze motor (sabb) even tijd nodig om op flink op toeren te komen en met een windje mee zaten we dus, skweeek, klemvast tusen de palen. Na een poos wiebelen, wrikken en flink gas achteruit kwamen we weer los. We hebben er zelf erg om gelachen. We liggen nu een steiger verder

Toxicated schreef : Morgen eens erin springen dan weet ik gelijk of de fabrikant niet gelogen heeft. Hij zou nl. tot 2 mtr waterdicht moeten zijn. Ben benieuwd

Vandaag een blunder begaan.

Ik kon mijn oudste zoon overhalen om naar de boot te gaan als hij mocht vissen en omdat hij dat wel wilde en ik graag wilde varen zijn we er gezellig samen op pad gegaan.

Onderweg werd al duidelijk dat het best wel mistig was. Aangekomen in de haven bleek er enkele honderden meters zicht. Omdat ik het meer intussen wel ken, dacht ik toch maar uit te varen.

Het was toen ongeveer 15:00 uur. Wij varen op gevoel naar de brug waar ik onderdoor wilde. Tot zover loopt alles prima. Rond 15:45 aangelegd in een box en een hengel uitgegooid. Om 16:16 besloten om maar in te pakken, omdat het straks donker zou worden en met mist is dat toch wel lastig. Daarbij had mijn zoon het koud en vond het wel welletjes.

Eenmaal de brug onder door een inschatting gemaakt om in een rechte lijn naar de haven terug te varen. Ik heb het stuurautomaat (st2000) op auto gezet, maar kreeg steeds het gevoel alsof hij van koers afliep. Al snel kon ik de wal niet meer zien en het enige wat we nog zagen was water en mist. Dus wilde ik voor alle zekerheid mijn gsm aanzetten zodat ik kan zien waar we varen. Blijkt hij leeg.

Ach rustig blijven zo moeilijk kan het niet zijn. Ineens zie ik land, het blijkt het eilandje te zijn vlak bij de haven ingang. In mijn gedachten moet ik nu een bocht maken van ongeveer 90 graden naar bakboord maken. Dus zo gezegd zo gedaan. Tot mijn verbazing kom ik echter bij een wal uit die mij totaal niet bekend voor komt en ik raak gedesoriënteerd. Ik heb geen idee waar ik ben en probeer weer terug te varen naar het eilandje want dat is mijn referentie. Voor alle zekerheid bel ik naar huis met mijn andere gsm die overigens aangeeft dat ook deze accu leeg is.

Het thuisfront raakt ongerust, maar ik vertel dat dat niet nodig is. Als het echt niet lukt ga ik toch gewoon voor anker en slapen we op de boot. Zowel mijn vriendin en zoon vinden dit geen goed plan omdat alle kussens al van boord zijn, er geen eten,drinken en verwarming aan boord is. Er is wel haast, want we moeten wel voor het donker de haven vinden.
Intussen had ik het gevoel allang bij de haven ingang te moeten zijn, dus stuur ik iets naar stuurboord in de hoop weer een wal te zien, lange tijd blijf ik alleen water en mist zien. Lichte paniek begint te ontstaan. Ik vraag mijn zoon om de kaart erbij te pakken en te helpen met kijken. Na een tijdje kom ik tot mijn verbazing weer uit bij het eilandje waar ik vandaan gekomen ben. Oke tijd verspilt, maar ook de wal is inzicht. Nu maar de kade gevolgd net zolang tot we de haven ingang hadden gevonden.

Eind goed al goed gelukkig is het nog licht en stappen we beide omstreeks 17:00 uur in de auto naar huis.

Mijn zoon: pappa ik was wel een beetje bang en ongerust voor mama, we gaan gewoon nooit naar de boot als het mistig is....

@Centaur Phoenix
Een angstig avontuur!
Ik ben benieuwd wat je geleerd hebt van je avontuur en wat ik er in jouw ogen van zou kunnen leren ....

hey rick, heb jij wel een kompas aan boord? .
maar even zonder dollen , ben blij dat jullie weer heelhuids terug gekomen zijn, met mist veranderd toch de hele wereld.

Wat ik ervan heb geleerd?

Dat varen in de mist zenuwslopend kan zijn. En ik altijd een usb lader voor mijn gsm aan boord wil hebben.

Ik heb een oud gps philips mk8 en 3 kompassen aan boord. 1 vloeistof kompas, 1 hand kompas en een kompas op het stuurautomaat. Tot slot had mijn zoon nog een kompasje aan zijn Gaastra jas hangen. Ik ben er laatst achter gekomen dat het vloeistofkompas en stuurautomaat 10 graden afwijken ten opzichte van elkaar.

Ik wist ook dat dit uiteindelijk het hulpmiddel zou moeten zijn, echter heb ik mij nooit verdiept ik de coördinaten en koersen op een kaart en omdat het donker zou worden, gunde ik mijzelf de tijd ook niet om dit op mijn gemak uit te zoeken.

Nu reden genoeg om mij er wel in te verdiepen

ach ja achteraf kijk je altijd een aap in de kont, op zich is het best leuk om je eens te verdiepen in de materie van kompassen en navigatie, ik heb mijzelf ook wel eens de ellende in geholpen s,nachts.
je denkt dat je op goeie koers ligt en houdt de landmerken goed in de peiling (denk je ) en voor je het weet ga je compleet de mist in (woordgrapje) maar ook ik weet hoe verneukaratief mist is.
gelukkig hou jij je kop erbij en lost het zelf op, er zijn genoeg mensen waarbij het gezond verstand op z,on moment helemaal verdwijnt.

Herkenbaar: bijna zeker weten dat je het weet, en opeens zit je zo fout dat je niet meer weet hoe je er gekomen bent.. Best wel eng voor je zoon.

EDIT: mist is idd een instinker. Als kind wel eens op het Zwarte Meer gevaren, heel langzaam, vanwege de onverwacht opkomende mistflarden. Het duurde een volle minuut voor we doorhadden dat we allang waren vastgelopen...

Een hele ervaring. Zeker voor je zoon. Veel geleerd en gelukkig goed afgelopen.

Centaur Phoenix schreef :
Gelukkig is het goed gegaan en heb je ervan geleerd. Blunders zijn om van te leren.
Ik vroeg er expliciet naar omdat ik zelf drie jaar geleden in december plotseling niet meer dan 50 m zicht had, een half uur varen vanuit Enkhuizen richting Stavoren. Omdat ik nauwkeurig mijn koers uitgezet had (in dat seizoen houd ik altijd rekening met mist) en continu op mijn kompas voer kwam ik redelijk veilig over. Toen ik in de schemering aan stuurboor een licht ontwaarde bleek het een havenlicht van Stavoren te zijn! Dat laatste was natuurlijk puur toeval. Zo nauwkeurig valt er niet te koersen op een kompas.

Mist bij Zeebrugge
we wilden net de havenmond van Zeebrugge oversteken,varen we recht een mistbank in,we konden nog net het voordek zien
wij omgedraaid en langs de blokkendam het anker uigegooit,het anker lag prima
de havendienst opgeroepen dat we hier bleven wachten totdat de mist zou optrekken en dat was goed.bij alle schepen die zich aanmelden werd er een melding gemaakt dat er een zeiljacht voor anker lag
opeens kwamen er drie kleine vissers bootjes met radar naast ons liggen
wij aan de bootjes vragen of we achter hun aan de haven in mochten varen en dat vonden ze goed.
wij de haven dienst opgeroepen wat ons plan was en dat was goed
na ca 15 min werden we opgeroepen dat de ingang vrij was en we mochten vertrekken
en wat denk je? de vissers bootjes bleven netjes achter ons aan varen
de vissers aangeroepen dat ze voor ons moesten varen ivm de radar
en dat deden ze met ongeveer 50 km per uur in ca 5seconde konden we ze niet meer zien
op de marifoon de bootjes aangeroepen en geen reactie
toen greep de haven dienst in en stuurde een van de vissersbootjes terug om ons te halen
die heeft ons naar de jachthaven geloodst waar geen spoortje mist was
uitbrander van de havendienst gehad dat we geen radar hadden
flink geschrokken hoe snel de mist daar kan ontstaan en dat je ineens geen enkele orientatie meer hebt
ik moet diep nadenken of dit mijn grootste blunder is, het zijn er bij elkaar zoveel.

@pantaleimon.

De titel van dit topic is volgens mij niet handig want die betekent dat je hier als forumlid maar 1 artikel kunt plaatsen.

Ik stel voor dat iedereen ook zijn één na grootste blunder mag plaatsen en meer ook nog wel.

Over Mist: in de herfstvakantie overnacht in Goese Sas op de maandagochtend wakker geworden met mist. In de veronderstelling dat de winterbediening van de sluis ook door de week was zijn we maar naar Goes gevaren (waar maandagochtend ook geen moer te beleven is) Wat denk je het meest prachtige weer van de wereld.

Ik had ook een uurtje later door de sluis kunnen gaan om van het mooie weer te genieten op de Oosterschelde

beewee schreef :
Een volle minuut maar?
Ben een keer vanaf het Heegermeer gekomen richting Yntemasloot, net iets te noordelijk gestuurd en vlakbij die woonboten vastgelopen (maar niet te zien door de mist) Het stroomde daar toen ook heel iets, dus wij dachten nog voortgang te maken....
....tot we de vaarboom in de blub staken
Was geloof ik wel iets meer dan een volle minuut.

Hm.. Omdat iedereen zo dapper is het te vertellen..

Afgelopen zondag voor het eerst zelfstandig zeilen met mijn vriend. We hebben van alle lessen meer dan de helft op de Sigma 38 gevaren, dus nu op de Spirit 28 voelen we ons wat onwennig. De laatste keer is ook alweer 10 weken geleden (les 4 ofzo).

De box uitvaren gaat in eerste instantie al onhandig: de wind staat dwars op de boot en mijn vriend neemt de helmstok voor deze manoeuvre. Daar is hij al onhandig in en nu zonder stuurwiel is hij het hele gevoel kwijt. Na wat gedoe schreeuw ik dat ie terug vooruit moet en neem de helmstok over. Dan lukt het samen om de boot netjes eruit te draaien en varen we de haven uit.

Nou, dat belooft wat.. We varen een stuk de haven uit, nemen samen door wat we zo doen en wie wat doet en hijsen de zeilen. Dan lijkt alles ok en hebben we het gevoel dat we lekker zeilen. Totdat we aan de andere kant van het Haringvliet komen: de wind neemt iets toe en we willen de fok wat kleiner maken. Eerst overstag en dan een stuk inrollen was het plan. Door de onervarenheid, het langzaam donker worden, de toenemende wind en het sterk hellen van de boot loopt de overstagmanoeuvre niet zoals gepland: ik ben me niet bewust van de kleinere ruimte in de kuip en het lager hangen van de giek en krijg de punt vol op mijn rechter slaap... Een paar tellen ben ik totaal gedesorienteerd en de fok klappert aan de voorzijde omdat ik het overstag gaan niet kan afmaken. Lichte paniek, ik voel me beroerd en besef dat dit nou niet echt de ideale plaats is. Al snel
beslissen we dat ik de helmstok over neem en dat hij de fok vast zet. Aan de helmstok merk ik dat ik totaal gedesorienteerd ben en geen idee heb waar de haven is. En het wordt steeds donkerder.. En ik wil terug. Snel maak ik duidelijk dat ik dit niet lang volhoud en varen wd z.s.m. richting haven terug.

Ondanks de pijn en het beven leggen we de boot in de box volgens onze traditionele rolverdeling. Misschien was het omdat ik niet veel kon nadenken over het indraaien en dergelijke, het ging bijna vanzelf

De schrik zat er wel behoorlijk in. Achteraf denk ik dat we zelf rustig de tijd hadden moeten nemen om iets beter te kijken hoe alles werkt. Dat hadden we wel gedaan in de box, maar duidelijk te kort. Daarnaast waren de omstandigheden misschien niet helemaal juist voor een eerste zelfstandige tocht.

Inmiddels heb ik nog steeds last van de plek waar de giek mijn hoofd raakte, eenmaal thuis zondag had ik niet het gevoel dat het ernstig was. Ach, gaat wel over voor ik een jongetje ben

Brittt, 1 ding weet je nu wel, hoe je het de volgende keer niet doet!

Het is misschien even pijnlijk, maar deze lessen vergeet je nooit meer! De volgende keer dat je zelfstandig gaat varen krijg je echt die giek niet meer tegen je hoofd, je past wel op nu

Het einge waar je wel op moet letten is dat het zich niet gaat vertalen naar angst. Dus vooral weer gaan! En ook met dezelfde weersomstandigheden! niet vermijden, maar het confronteren!

Veel succes met jullie leercurve!

Groeten,
Johnnie

Haha, klopt helemaal. En op de een of andere manier hoort dit bij mijn leercurves: eerste jaar skien heb ik afgesloten met een hersenschudding. Klein meisje viel bij het uitstappen, ik wil haar helpen en val keihard op het ijs onder de skilift.. Eerste wat ik jaar erna heb gedaan is die skilift nemen

Zal eens kijken wat het weer zondag doet, misschien dan gewoon weer. De angst kwam voornamelijk doordat het langzaam donker werd... En we geen nummer van de zeilschool in de telefoon hadden staan die we bij ons hadden. Ook een leerpuntje: volle batterij en nummer erin!

Britt, als het een troost is, bij de vorige volvo ocean race kreeg er eentje de giek vol in z'n snuffert. Die ging ook onderuit. Het stond nog op camera ook.. Het gebeurt de beste dus.

Mijn maat kreeg het vorig jaar voormekaar om tien keer zijn hoofd te stoten aan de giek, in twee dagen... Het was toch wel hilarisch...

Ow, dus ik hoef me helemaal niet te schamen?

Vriendlief zei nog: heb je toch nog een doel voor je bouwhelm gevonden...

Maar ik ben wel altijd op mn hoede wanneer we voor of ruime wind varen. De kans is er dan gewoon dat de giek overkomt.
Altijd opletten, behalve wanneer je laag zit natuurlijk.

Na een wedstrijd of langere zeiltocht op zee heb ik overal blauwe plekken, de meeste ongemerkt opgelopen

we voeren aan de wind, dan komt de giek niet met een klap over. Maarhij stond niet helemaal in het midden, dus kon toch een behoorlijke klap veroorzaken bij het overstag gaan.

De dag erna ontdekte ik oom nog een aantal blauwe plekken, maar dat hoort er gewoon bij

ja dat is ook zo, maar wanneer je wat meer ervaren bent (nu dus!), weet je wel dat je met overstag moet uitkijken. En alles klappert enzo. Een klapgijp kan wat meer onverwacht en stiller gebeuren.

Gewoon onthouden dat ik bij rechtop zitten in de kuip voor de helmstok niet veilig ben voor de giek.