Onderwerp: Nieuwe elektra voor een oude HR 312

Mooi schema zo.
Opmerkingen van Calidris meenemen en zo maken zou ik zeggen.

Netjes zo; zekeringwaarden zijn zoals het hoort op bekabeling gebaseerd. Kan geen kwaad (maar hoeft niet) om lichter te gaan. Ik zou wel de kabels nog nummeren: dat is handig om een leesbare kabellijst op te stellen maar ook nuttig tijdens het installeren wanneer je de labels aanbrengt.

Je zou evt. nog een schema op een meer fysiek niveau kunnen toevoegen, waarop je de gebruikte hardware (welk type zekeringhouders, busbars, schakelaars, verdeelstrips etc.) aangeeft.

Mooi gestructureerd aangepakt zo!

Als je de draad naar de dynamo ook 35mm2 maakt, dan kan de zekering daar eruit. Weer twee contactpunten en een point of (possible) failure minder.

Ik snap de zin van de service-accu-zekeringen in serie niet. Nu is de ene met 2 zekeringen gezekerd en de ander met 1 zekering, als ik het goed heb. Het is toch handiger bij beide een zekering op de pluspool en dan de kabels laten samenkomen (hele kabel gezekerd op die manier)?

Zo had ik het eerst getekend. Dan vertrekt van iedere zekering van 150 A een kabel van 25 mm2, dat kan oké zijn afhankelijk van de specs van de kabel. Maar dan komen ze bij elkaar in 1 kabel van 25 mm2. Of een aansluitstrip waar een andere 25 mm2 kabel van vertrekt. Pas als daar >300 A door gaat, gaat er door de zekeringen >150 A. Dat is teveel. Of je moet er een 50 mm2 kabel van maken, eentje die tot 125° mag gaan. Op de Europese kabels staat doorgaans niet tot welke temperatuur ze mogen gaan. Of nog een extra zekering plaatsen.

Ik zou ook de eerste zekering weg kunnen laten, maar zo is het korte stukje kabel tussen de positieve polen ook gezekerd.

Ah, nu snap ik het. Alternatief zou nog kunnen zijn de suggestie van Calidris volgen om de zekeringen lichter te houden, 2x 50 of 60. Maar dan loop je misschien weer tegen beperkingen aan voor je noodstart.

En die zekering bij de dynamo?

Dat is een goed idee, een dikkere kabel in plaats van een zekering, maar die dikke kabel moet een plaats passeren waar al heel veel kabels en buizen bij elkaar gepropt zitten in weinig ruimte. Ik hou het in gedachten.

Ter voorlopige afsluiting van dit draadje nog even een update. Vorig jaar heb ik door omstandigheden weinig met de boot gedaan behalve veel lakwerk in het najaar, maar eind februari ben ik toch met de uitvoering aan de slag gegaan en vandaag is de boot weer elektrisch tot leven gekomen. Naast het vernieuwen van de elektra is er ook een nieuwe Icom marifoon met een Commandmic in de kuip en een nieuwe antennekabel, een AIS-transponder, een Truma gasschakelaar, een gasdetector en een drinkwaterpompje geïnstalleerd. Alles werkt, behalve de BEP gasdetector, die helemaal niets doet hoewel hij stroom krijgt. En de GPS van de marifoon wil geen positie geven. Maar dat zal niet aan de elektrische installatie liggen. De gasdetector komt nieuw uit de verpakking maar is wel meer dan 10 jaar oud: voor de vorig boot gekocht en nooit ingebouwd. Ik ga een nieuwe kopen.

Ook de noodschakeling geprobeerd: de motor een paar keer gestart met de LFP-accu's en dat gaat ook goed. Laden met de DC-DC-lader moet ik nog eens uitproberen. Ik heb een tijdje geleden met de lader van de startaccu een draaiende motor gesimuleerd en dan lijkt hij op de gewenste manier te starten en stoppen met laden. Het Masterbus schermpje geeft genoeg informatie en je kan er de laders mee aan- en uitzetten. Via de Masterbus USB interface in de schakelruimte kan ik met de laptop beter kijken en alles configureren. Helemaal plug & play is het niet, maar moeilijk is het ook niet.

Nu moet ik nog een kap voor de achterkant van het schakelpaneel maken. Tot die er is kan ik de bakskist niet gebruiken. De Masterbus kabels zijn veel te lang en die wil ik nog eens vervangen door kortere.

Nog een paar foto's van voor en na. Ik ben wel tevreden over het resultaat. Het was wel een enorm tijdrovende klus maar ik heb het steeds leuker gaan vinden om eraan te werken. In elk geval heb ik er veel van geleerd. Ik heb het schema nog een beetje veranderd, moet ik nog netjes tekenen, dan zal ik het ook nog posten.

Erg netjes. Je kan nu zonder paniek het paneel openen bij een niet werkend lampje oid.

Ik had de boot gespot

Zo'n elektriciteitsklus lijkt eindeloos en plots... ben je erdoor!
Ziet er proper uit!

Mijn installatie heeft niet de oogverblindende schoonheid van die van de Zeehaen (zie 1ste pagina van dit draadje), maar ik vind hem toch functioneel mooi

Ik voldoe niet helemaal aan de ISO en ABYC richtlijnen: de min kant van het systeem is niet verbonden met aarde (het water rond de boot). Er loopt weliswaar een massakabel naar het motorblok, maar omdat de Volvo Penta saildrive elektrisch geïsoleerd is van het motorblok is dat geen echte scheepsaarde. Het enige risico van deze situatie, in mijn geval, is dat er geen pad naar aarde is met een lage weerstand als er onverhoopt een sluiting zou ontstaan met het wisselstroom circuit. Dan zou er 230 V op het gelijkstroom gedeelte kunnen komen zonder dat de zekering of de aardlekschakelaar van de walstroominstallatie afslaat. Ik heb er wel voor gezorgd dat AC en DC zo goed mogelijk gescheiden zijn, door afstand of door de kabels in ribbelbuizen te laten lopen. AC (en DC) kabels maken ook nergens contact met metalen delen van de boot. De enige plek waar AC en DC bij elkaar in de buurt komen is de walstroomlader. En ik heb geen omvormer, waarvoor een goede scheepsaarde nodig is.

Aarde van de walstroom moet volgens ISO en ABYC ook verbonden zijn met scheepsaarde. Dat heb ik ook niet gedaan. Dan moet er ook minstens een galvanische isolator worden geïnstalleerd en zelfs dat schijnt niet altijd foolproof te zijn om zwerfstromen te voorkomen. Had ik geen zin in. Met een aardlekschakelaar dichtbij de walstroomaansluiting voldoe ik wel aan de oude ISO richtlijnen, maar sinds 2014 zijn ISO en ABYC wat dit betreft gelijk. De veiligheid van wisselstroom aan boord hangt zo wel volledig af van de walstroomaarde en de aardlekschakelaar. Mijn aardlekschakelaar zat vast toen ik de boot kocht. Het is goed om hem regelmatig wat lichaamsbeweging te geven door op de testknop te drukken. Misschien zelfs iedere keer als je aan een nieuwe walstroomaansluiting ligt, zodat je weet dat de aarding werkt. Maar of ik zo braaf ga zijn ... ?