Toen ik ons huidige houten bootje kocht wist ik dat er ook plastic en ijzeren jachten waren, ik werkte toen op een scheepswerf, hout beviel me toen reeds.
Let wel, ons bootje was toen reeds een composiet. Duims eiken romp met een doodskleed. Dat doodskleed doet het goed, ons bootje is reeds tientallen jaren zo droog dat ik de bilges stofzuig en tussen de gangen 3 mm brede kieren zijn. Opbouw 4 cm dik mahonie en teak.
Nu ik ook geen verbrandingsmotor meer gebruik is zelfs een druppeltje water niet meer het geval.
Ook de schroefas staat reeds 4 jaar stil, de schroefaskoker vol geperst met dik vet, geen druppeltje water komt daar door.
Als liveaboard (40 jaar reeds) is hout niet te overtroeven. Wij hebben mede door de houtkachel waar we ook op koken nooit condens, zelfs niet putje winter. Hooguit zijn de kajuitramen eens beslagen.
Het is ook zo dat als ik aan boord van een plastic jacht kom of als ik achter een plastic jacht langs zeil met mijn dinghy ik altijd styreen ruik. Meestal gemengd met een dieselgeurtje. Ook een houten boot heeft een reukje, 4 ton massief teak, eiken en mahonie ruikt. Ademt. Niemand zou willen in een polyester huis wonen.
Ik kom hier in het zuiders Griekenland s´winters wel eens op polyester liveaboard jachten, zou niet willen wisselen. Ik weet wel zeker dat die eigenaars ook niet zouden willen wisselen met mij.
Bootje te klein en veel te veel onderhoud. Ik vind het onderhoud wel meevallen, doe reeds jaren niks meer of zeer weinig. Ben aan het afbouwen. Als ik hier ophoud koop ik in Nederland een zeiljacht. Deze keer plastic. Ik ben te oud voor werken.
Hout heeft ook nadelen, je moet het onderhouden, bij plastic hoeft dat niet. Ons bootje zit helemaal in de Coelan, ook de dekken. Die dekken moet ik iedere tien jaar opnieuw behandelen, Oude Coelan aftrekken (lost in vellen) schuren en zes lagen Coelan zetten. Alle andere hout zit reeds 25 jaar in de Coelan, daar doe ik iedere twee jaar een nieuw laagje overheen om de glans te houden.
Ook binnen is bij ons weinig of geen multiplex, voordeel van massief is dat je het kan schrapen en schuren, daarna lakken zodat het er na 80 jaar als nieuw uit ziet. Laatst nog op een semiklassiek jacht binnen gekeken. Erg veel hout dat allemaal sterk vergeeld en vervuild was. Je kunt de bovenste laag niet wegschuren, dus blijft met vergeeld hout opgezadeld.
Wat me deze week opviel : ik fietste een rondje langs de stadskades van Poros en daar lag een Hallberg Rassy tussen alle andere veel modernere jachten.
Toen ik mijn bootje kocht was een Halberg rassy het summum. Beter had je niet en ze hadden zelfs de blauwe geldstreep. Ook al weet ik dat die Halbergs zeer goed gebouwd zijn, toch leek zelfs voor mij die altijd uitkijkt naar klassieke jachten deze Rassy een beetje … tja. Uit de tijd. Klein, smal, ouderwets. Wat wil je tussen al die Pogo´s en 51 voet catamarans.
Mijn overigens veel kleinere en ouder houten jachtje heeft blijkbaar toch nog iets want het word ontzettend veel gefotografeerd en gefilmd. Zeker niet voor mijn kop.
Heb eens in mijn kajuit met de toentertijd waarschijnlijk rijkste man van Turkije een avond verbracht. Hij had 4 jachten, vertelde dat hij in Engeland een pilot cutter had in opdracht gegeven. Twee meter langer als die van mij, een “speeljacht”. Had echter na een jaar de opdracht gewoon geannuleerd, de bouw zou te lang duren en onvoorstelbaar duur geworden zijn. Onze spiegel is 8 cm dik waarvan de buitenste 4 cm Honduras mahonie. Zo´n “tafel” mahonie is eenvoudig niet meer bestaand.