Onderwerp: (On)vrijwillig droogvallen

Is hier iemand die ervaring heeft met het al dan niet vrijwillig droogvallen met een kielboot?

Ik vraag dit, omdat wij met onze Hunter 27 regelmatig naar Engeland zeilen en je daar nogal wat haventjes hebt die geheel of gedeeltelijk droogvallen.

Gr,
PvOord

kijk ook eens op:
forum.cyoc.nl/index.php?topic=1158.0
wellicht heb je er iets aan.

in de marina van Woodbridge (river Deben) ben ik eens met 1.60 diepgang rechtop in de mud gezakt. Alle water weggelopen.
Lastig was dat het toilet niet meer doorspoelde

groet
t

Ik laat een collega van mij op dit moment deelbare wadpoten maken in rvs (316). Als die klaar zijn en ik weet wat het kost laat ik het hier wel even weten...

Ik kwam ooit op internet iemand tegen die hardhouten steigerplanken had gebruikt, dan ben je voor 40 euro klaar.
Tijdens het varen had hij ze gewoon langs de zeerailing gebonden.

Die ken ik Marvin, en hij had een heel wat groter schip als ik... ik heb de optie overwogen, maar om nu planken van 2m aan de zeereling te hangen...

Maar of het nu hardhout of rvs wordt, je zult het mee moeten nemen.

Dat is waarom ik van het plan ben afgestapt, vrij snel al, kan ze gewoonweg niet bergen, en het is natuurlijk allemaal doodgewicht op een totaal ongelukkige plaats.

Nee zorgen dat je wat water onder de kiel houdt, scheef wegzakken in de modder, of toch gewoon een platbojem aanschaffen .

Deze winter hebben we het nog voorgehad in Colijnsplaat, het was LW spring en ook nog eens hogerwal, dus de wind blies al het water weg, waardoor wij lekker in de modder zakten...Het water stond toen echt ver onder de waterlijn en onder sommige boten stond er zelfs helemaal geen water.
Drie uurtjes later waren we weer perfect vlot en kon iedereen wedstrijdje gaan varen, het 'droogvallen' bleek geen nadelige gevolgen te hebben...

Ja dat klopt en rvs kan ik gemakkelijk deelbaar maken en in twee (of liever gezegd in vier stukken kan het gemakkelijk in de bakskist.... Dat wordt met grote planken een beetje anders...

home.tiscali.nl/xp157534/DARTS...Tips%20&%20Trucs.htm

vond ik wel leerzaam.

en deze:

www.nboa.nl/login/klussen/poot/wadpoten.htm

wadpoten etc in de glorieus mud gaat niet wat worden ben ik bang.

wat je ook zeker moet weten als je wadpoten gebruikt is dat de ondegrond behoorlijk vlak is , dat je niet bijv, half in een geultje komt te liggen zoals die er veel zijn op de wadenzee

eeh, ik denk dat de poster al in de UK (vast?) zit
posting is van 7 juni jl

ach domme ik nooit naar datum gekeekt.

ik dacht ik zag vaak genoeg lui verkeerd droogvallen en met wadpoten word het nog iets ingewikkelder.

nou ja hopen dat alles weer goed komt

Wat, poten?’
‘Nee, wadpoten!’
‘O no mister Fawlty, silly me, what a mistake to make!’

Wadpoten, had ik ook bij mijn vorige boot, een Aldebaran met doorlopende kiel.
Hoewel het werkte zoals ik het gepland had, was het toch geen onverdeeld succes.
Welgeteld één vakantie op de Nederlandse/Duitse wadden en ik was voorgoed genezen.

Bij Schier, keurig rechtop dankzij de talies. Lekker het onderwaterschip schrobben voor dat alles droog staat.

Wekker gezet voor ’s nachts. Wekker gaat, lig wakker in mijn kooi te wachten tot we weer gaan staan. Ik voel het schip weer aan de grond komen. Alleen jammer dat we door de stroom een stuk opzij zijn gezeten de ene poot in een kuilt staat en de ander op een bult. Wanneer we scheef beginnen te vallen moet ik alsnog mijn warme kooi uit om één talie te vieren en de ander met veel pijn en moeite door te zetten om weer een beetje redelijk recht te liggen.

Soms ging het redelijk, soms ging het klote. De ene keer was het een mooi zandgrondje, de volgende keer kreeg ik met veel geklooi en grote moeite amper de wadpoot met plaat en al uit de modder. Het enige wat dan hielp was, met de schoorlijn, de plaat snijdend door de bagger, naar voren te trekken.

Bij Wangerooge, goed rondom peilen, alles harde zandgrond dus geschikt om droog te vallen.
’s Nachts ruim op tijd aandek om het zaakje in de peiling te houden. We komen keurig rechtop aan de grond en ik wil net mijn kooi weer in duiken, wanneer de neus toch iets lager ligt dan de bedoeling is. Peilen rondom laat zien dat we met het achterste deel van de kiel op harde grond liggen, maar dat er voor een modderput zit waar kiel en wadpoten gezamenlijk in wegzakken. Ik haal de talies zo ver door dat de toppen van de wadpoten, die normaal iets van één meter boven dek uitsteken, nu net met de talies “two bloks” boven de terminals uitsteken. Toch blijft de neus zakken tot we iets meer dan dertig graden voorover liggen. Van slapen komt er natuurlijk niets meer en wanneer het water weer opkomt staat het tot op het voordek, voordat we door veel heen en weer stampen en op de giek zittend van BB naar SB te zwaaien eerst langzaam en dan met een “sprongetje” weer los komen.

Zo hebben we leuke en minder leuke dingen meegemaakt, die tegen elkaar afgewogen en mede uit gemakzucht, de balans doen door slaan naar ‘Ik hoef niet meer!’

Voor wie toch zo nodig op eigen kiel wil staan , hier een simpel tekeningetje van de pootjes.

ok john cleese fan
altijd goed

ja dit is heel herkenbaar vooral op het wad daar word je letterlijk de grond onder je poten vandaan gespoeld.

ben ik even blij met mn kimkieler

De meeste zeilers hebben al een spiboom aan boord. Als je daar een aluminium plaat met oog aan koppelt heb je al 1 paal. Mogelijk om hetzelfde te doen met een vaarboom en je bent voorzien. Anders nog een stut zien te fabriceren.
Groet, Dennis

Daar zou ik niet graag mijn spiboom aan wagen en welk - kajuit - zeiljacht heeft er nog een vaarboom aanboord? :?

8) ik denk dat je gelijk hebt Sy..

Oké, even in het kort, ik ga uit van mijn eigen situatie en ervaring.

1 ] Waar laat je die dingen. 2 palen van 3.5 m plus pen van 25 cm aan onderkant die dwars door een grondplaat van 40 x 40 cm. steekt. ( Platen zitten met een dikke splitpen vast ) .Daarbij nog 2 boeg en 2 heklijnen, plus 2 vierlopers om de palen onder spanning te zetten, zodat je je bootje bij ongelijke bodem nog een beetje rechtop kan zetten.

2 ] Bij opkomend water ’s nachts je kooi uit om zeker te zijn dat je niet vastgezogen blijft in de modder en de zelflozer contra gaat werken.

3 ] Ook bij zakkend water je wekker zetten en hopen dat de eb niet vlotter is dan je berekening, want je “landt” nooit van zijn leven precies op het zelfde plekje als dat vanwaar je “opsteeg”, dus dat wordt, bij het raken van de grond, pootjes bijstellen.
Daarbij kan je ook nog bij de tweede landing, dat overkwam mij onder Wangerooge, opeens met één poot in een zachte modderput terecht komen. Zodat je om niet om te sodemieteren de talie van de andere poot ook moet opvieren en (met een langkiel) voorover met je neus in de prut ligt en voorlopig niet meer slapen kan.

Kortom, dat lijkt meer op werken dan op vakantie vakantie.

Dit keer heb ik maar even het hele draadje doorgelezen voor ik antwoord..
Daardoor kan ik de tegenargumenten van Albert 45 meteen even meenemen.

Het zal duidelijk zijn dat droogvallen met wadpoten niet de meest probleemloze manier van droogvallen is. Je zal ongetwijfeld situaties meemaken waarbij het niet zo loopt als je voor ogen had en je toch scheef eindigt.

Om maar met Alberts eerste probleem te beginnen: waar laat je die dingen? De grootte van het probleem is mede afhankelijk van de diepgang van je boot. Jij komt met stutten van 2 m. al een heel eind.
Zelf heb je het over Bangkirai. Je kan ook overwegen om met aluminium buizen te werken. In twee verschillende diameters, die ook nog eens in elkaar passen. Met twee stukken van 1,25 m heb je 0,5 m overlap bij een totale lengte van 2 m. Iets van die lengte is zonder veel ruimteverlies op te hangen aan de zeereling. Eventuele voetplaten zijn makkelijk demomtabel te maken. Als je die ook in de dikste buis laat schuiven is nog meer lengtewinst te boeken.

Het wegzakken van de poten is iets waar je rekening mee moet houden, Er zijn dus inderdaad aan beide kanten takels nodig om dat op te kunnen vangen. Anderzijds kun je de ergste problemen voorkomen door harde plekken uit te zoeken. Op plaatsen waar flink wat stroom staat zal er relatief weinig slib bezinken waardoor sprake is er een vrij harde zandbodem. Geeft wel wat meer gebonk bij neerzetten en loskomen. Alleen doen op plekken waar je wat luwte hebt of bij weinig wind.

Schoorlijnen: vooral van belang bij schepen met een niet doorlopende kie of een regelrechte vinkiel. Raakt je kiel over een lengte van meer dan 3 m de modder op een bootlengte van 6,60 m, dan zal de romp weinig neiging hebben om weg te draaien en is de boel ook zonder schoorlijnen redelijk stabiel. Denk ik.
Toch zou ik ze bij de eerste droogvalpoging altijd aanbrengen. Na een paar pogingen merk je vanzelf of ze echt nodig zijn. Als je de boot onbewaakt wil laten droogvallen ontkom je er niet aan, denk ik. Er moet dan namelijk iets zijn dat de poten in positie houdt, terwijl de boot nog drijft.

Wat je ook eens kan proberen, gewoon om wat ervaring te krijgen met doogvallen zonder al te grote risico's en gedoe: anker een keer als er weinig wind staat op een wantij (= daar waar het niet stroomt, maar het water alleen omhoog of omlaag gaat), of op een andere plek met een hele zachte bodem. Op zo'n plek bevindt zich door het ontbreken van veel stroom een tamelijk dikke laag prut, waar je kiel mogelijkerwijs rechtstandig in wegzakt.
Als het water begint te zakken, de boot raakt de grond en hij zakt iets scheef naar ene kant; naar de andere kant lopen en kijken of je hem kan corrigeren. Met een beetje geluk gaat ie 30 - 40 cm de modder in en blijf je ook zonder wadpoten redelijk overeind. De boot weegt 1650 kg, als ik het goed heb begrepen. Dat is knap zwaar voor de lengte (een Victoire 22' weegt 1100 kg), dus dat wil wel zakken.
Wel lekker als je in dat geval afsluiters op de zelflozers in de kuip hebt. Als de boot zich wat heeft vastgezogen en niet meteen omhoog komt en je hebt die afsluiters dicht, kan het water niet je kuip in lopen. Albert heeft ze kennelijk niet, gezien zijn opmerking hierover.

--
stegman

Dat wadpoten gebeuren was met ons vorig bootje, een Aldebaran.
Hier staan we, nog net niet helemaal droog, bij Schier op de plaat. De poten zitten, net buiten beeld, naast de topwanten en steken een metertje boven dek uit, zodat de talie's van de top van de poten naar de terminals aan dek lopen. Waar de poten langs het berghout (schuurlijst) lopen, ziten er fenders tussen.

Albert, Stegman,

Bedankt voor jullie reacties. Even mijn nest uit om de landing te bewaken lijkt mij niet het ergste als het geen pijpestelen regent natuurlijk . Dat van die zelflozer had ik nog even niet op het netvlies. Een paar afdichtstopjes aan een lijn kunnen in mijn geval dit probeleem oplossen. Hout spreekt mij wel aan omdat dit mijn voorkeur heeft wat betreft bewerking. Verder is het goedkoop en weet ik natuurlijk niet of het gebuik van wadpoten mij wel gaat bevallen. Daarom eerst maar even bankirai.

Groet,

Hooger