Okee, een beetje off topic misschien, maar effe een klein beetje metallurgie:

Messing: legering (fonetisch: luhgeering, betekent 'mengsel') van koper en zink.
Brons: legering van koper en tin.
Roest
vast staal (en geen roest vrij staal): legering van ijzer, chroom en nikkel en een heel klein beetje koolstof. De meest corrosie bestendige soort rvs is AISI 316L ook wel 18/8 genoemd, hierin zit 18% chroom, 8% nikkel en de rest is ijzer. De 'L' staat voor "Low carbon" ofwel een laag gehalte aan koolstof <0,3%. Dit wordt ook 'chirurgisch' staal genoemd, omdat implantaten van dit materiaal werden gemaakt (tegenwoordig meer van titanium).
'Gewoon' 316 mag tot 1% koolstof bevatten en is door het relatief hoge koolstof gehalte niet corrosie bestendig. Andere rvs soorten (AISI 304 en AISI 444) hebben meer koolstof en zijn daardoor beter te harden door ze te verwarmen en dan in water of olie te laten 'schrikken'. AISI 444 wordt gebruikt voor chirurgisch instrumentarium (en zou meer recht hebben op de naam 'chirurgisch staal').
Schroeven zijn meestal van brons (bruin gele kleur), maar tegenwoordig ook van aluminium, rvs of polyetheen (was-emmer plastic).
In legeringen kunnen zich eilandjes vormen van een van de samenstellende metaal soorten en als dit het minder edele metaal is van de legering, corrodeert dit eilandje weg en ontstaat er 'put corrosie', een putje op de plaats waar ooit dit eilandje van minder edel metaal zat.
Dit is moeilijk te onderscheiden van cavitatie schade. Cavitatie ontstaat door water dat ooit door een voorwerp werd doorsneden en dan valt het water achter het voorwerp weer tegen elkaar. Achter een kiel, roer en achter het schroefblad. Een kiel en roer hebben niet vaak cavitatie schade, want daarvoor moeten ze zo snel door het water gaan dat ze een vacuüm achter zich laten, zo hard willen we wel varen, maar dat haal je echt niet, ook niet in plané.

Achter een snel draaiende schroef gebeurt dit wel en de vacuüm belletjes zijn in staat kleine stukjes metaal uit het schroefblad te trekken. Cavitatie schade zie je dan ook alleen aan de 'achterkant' van het schroefblad (daar waar het water weer bij elkaar komt) en zo kun je de beide soorten schade uit elkaar houden.
Koper is een cytotoxische stof, het is giftig omdat het metabolisme op cel niveau verstoort. De groenig gekleurde houten palen in weilanden en van beschoeiingen en steigers (als ze nieuw zijn), hebben deze kleur doordat ze behandeld zijn met een koper houdend impregneer middel.
Koperen leidingen in ziekenhuizen worden met enige regelmaat op micro-organismen gecontroleerd, maar zelden wordt er iets in gevonden. Koper is als molecuul giftig en daarom gebruikt in anti fowling. Het koper in een bronzen schroef zou een zelfde effect moeten hebben. Is er echter een legering met weinig koper gebruikt, dan zal er ook weinig AF effect zijn.
BACK ON TOPIC!
Groet; Peper