Onderwerp: Langkieler mahonie-op-eik 1958 - niet / wel doen ?

Ik bedacht me ook dat ik graag in alle seizoenen wel eens graag enkele weken met de camper ga rondstruinen tot 1000-1500km van huis. Maar plots heb je dan een boot die eigenlijk toch wel wekelijks een bezoekje nodig heeft, toezicht, lijnen en hoezen controleren, lekken ontdekken. Op reis doorlopend weersbeeld thuisfront in de gaten houden en bereid zijn stante pede huiswaarts te keren. Met iets anders zou zij niet gebaat zijn.

En ik ken mezelf. Ik heb een erg mooie BMW oldtimer motorfiets voor de deur staan, die ik ook lang nagestreefd heb, maar nu nog maar amper berijd (die leeftijd hé).
Ondanks twee jaarlijkse grondige poetsbeurten, kwistig met WD40, alupolish en fijne staalwol, is voortschrijdende roest aan spaken, bouten en moeren niet tegen te houden. 5 jaar geleden nog in showroomstaat, inmiddels esthetisch 6/10. (Mechanisch nog altijd wel 100%).
En het is mij bij deze boot grotendeels om de esthetische houtbeleving te doen.
Ik heb eens 2 uur aan een 1 m2 groenig grauw teak kuipvloertje van een te koop liggende boot geborsteld om toch enigszins een representatieve indruk te krijgen van de werkelijke staat.

Over mijn motor trek ik voor een uitstap even twee spanbanden zodat zijn dekhoes niet klappert en klaar. Maar "even" de boot klaarmaken voor een tijdlang onbeheerd is toch wel meer werk en geen sinecure en vergt planning.
Zou feitelijk een stuk mijn vrij leven beperken. En zo is feitelijk de cirkel rond en zijn we terug bij en van de eerste bijdragen van mental coach kwillems (gewaardeerd hoor): zo'n boot vraagt alle aandacht en bepaalt feitelijk je leven. Voor de eigenaar is dat een evidentie. De boot is al heel zijn leven in de familie en hij woont in het stadje. De boot is al 68 jaar in zijn leven geïntegreerd.

Hm.

Is wellicht karakter. Ik ben meer van doen en dan denken, denk over een boot meestal nooit langer dan een week na. En dan doe ik een bod waarvoor ik 'm wil hebben. Als dat niet geaccepteerd wordt, jammer dan en up to the next. Ik kan me niet voorstellen jaren over 1 boot na te denken.
Vind het werken aan een boot wel erg leuk. Ben blij dat ik nu een enorme werklijst heb, en vind die klussen leuker dan op kantoor zitten en blah blah meetings doen.
Heb de boten wel op max 200m van mijn huis liggen, dat maakt klussen wel veel beter te doen.

Afgelopen 2 boten waren echt projectboten, dan de eerste 6 maanden buffelen om het op acceptabel nivo te krijgen. En dan elk jaar zoveel doen dat je steeds iets vooruit gaat in zicht en kwaliteit. Mijn ervaring is dat zo'n beetje alles aan een boot zo'n 30 jaar mee kan gaan en dan stuk gaat. Wat het langer blijft doen is mooi meegenomen. (wel vermakelijk hoe het makelaarsgilde alles verbloemd, die lui heb je echt niks aan imho).

SSpantHout schreef :
Herkenbaar wel.

Volgens mij is alles inmiddels wel zo'n beetje gezegd over die boot. De technische risico's, de kosten, het onderhoud, de beperkingen en de mogelijke teleurstellingen. Je kent ze allemaal. Sterker nog, je kent inmiddels waarschijnlijk meer argumenten om haar niet te kopen dan menig eigenaar van een houten schip ooit heeft overwogen.

Maar ik denk dat het allang niet meer over die boot gaat.

Het gaat over de vraag hoe je de komende jaren van je leven wilt doorbrengen. Wil je vooral behouden wat je hebt, de risico's beperken en voorkomen dat je ergens spijt van krijgt? Of wil je nog iets beleven waarvan je hart sneller gaat kloppen, ook als dat ongemak, onzekerheid en misschien zelfs teleurstelling met zich meebrengt?

Je schrijft dat je je vrijheid niet wilt verliezen. Dat begrijp ik. Maar vrijheid is niet alleen de mogelijkheid om ieder moment met je camper te vertrekken. Vrijheid is óók de mogelijkheid om ergens vol overgave voor te kiezen. Zelfs als die keuze verplichtingen met zich meebrengt.

En misschien is dat wel de kern van het verhaal: je probeert zekerheid te krijgen over iets wat per definitie onzeker is. Je wilt vooraf weten of je er gelukkig van wordt. Maar dat antwoord krijg je niet door er nog een jaar over na te denken.

Ik heb je eerder gezegd dat je voor het leven moet kiezen. Daar blijf ik bij. Maar dat betekent niet noodzakelijk dat je deze boot moet kopen. Het betekent dat je je keuze moet laten bepalen door wat je werkelijk wilt, en niet uitsluitend door wat je vreest.

Als je diep vanbinnen liever met de camper op pad gaat, koop die boot dan vooral niet. Maar als je iedere keer dat je naar Silja kijkt voelt dat daar iets ligt wat je eigenlijk niet wilt missen, wees dan niet bang om je leven een andere richting te geven.

Je bent 60-plus. Juist daarom zou ik niet te veel tijd meer besteden aan het uitstellen van het leven tot alle onzekerheden verdwenen zijn. Die dag komt namelijk niet.

En nog iets: zelfontwikkeling is niet voorbehouden aan jonge mensen. Misschien begint die juist op het moment dat je op latere leeftijd ontdekt dat je nog altijd in staat bent jezelf te verrassen.

Dus mijn afrondende advies is eenvoudig: laat haar deskundig keuren als je haar werkelijk wilt hebben, accepteer de consequenties en neem een besluit. En als je besluit haar niet te kopen, doe dat dan omdat je een ander leven aantrekkelijker vindt. Niet omdat je bang bent voor dit leven.

Want uiteindelijk gaat het er niet om hoeveel risico's je hebt weten te vermijden, maar hoeveel leven je aan je jaren hebt toegevoegd.

En of dat nu met Silja is of met een andere boot: ga varen, man. Geniet!

Stiekem denk ik dat TS liever hier op het forum wat aan het posten is, dan dat hij werkelijk die boot wil kopen. Dream on zou ik zeggen.

Een compliment voor het laatste advies van K.Willems.

11 pagina's over openhaardklasse.....

jerry schreef : En dat het bij me doorklinkt, reken maar.

Kijk, kijk, hier komt de aap uit de mouw. Er is naast de camper ook een motor in het spel, misschien ook nog een tweede huisje ergens?? Tsja, dan schiet er weinig tijd over voor een houten boot.
Wees realistisch en huur een zeilboot als je wilt gaan zeilen, accepteer dat die dan van plastic is en lelijk, maar dat je daarna er geen omkjken meer naar hebt.

Bezit van de zaak is ‘t eind van het vermaak.

Zou het geen zegen zijn als dat mooie schip opeens verkocht was, probleem opgelost?

Dat zou heel zeker een zegen zijn.
Anderzijds hou ik het idee levend en geef hieronder het resultaat weer van mijn verder voetenwerk de laatste dagen. Dit volgens het adagium: informeer je zo goed mogelijk.

Een mogelijk plan is in het putje van de winter nog eens naar haar te gaan kijken, zien hoe het droogstaand onderwaterschip het stelt, vooral de naden: spleten ? Scheurtjes in de verf ?
Want ik zag gisteren in een andere Noordduitse haven een duidelijk nog maar heel recent op de kant gezet vergelijkbaar schip met zowel boven als onder waterlijn een begin van openstaande naden (kon er mijn nagel net niet in krijgen). Sommige open naden boven water waren zelf dichtgevernist -> dat is "drijven op de lak", een idee wat ik nooit zou kunnen verdragen.

Dan in maart/april aan de eigenaar voor te stellen haar samen seizoenklaar te maken (hij is naar het schijnt altijd een van de eersten in het water).

Dan aankoop en varen (!) van Ebeltoft naar bekende houtwerf Robbe Berking in Flensburg.
Daar kranen (kan heel het jaar door) en grondige inspectie van romp, motor, afsluiters.

De 1982 2.400 cc 4-cyl Mercedes motor in de boot is volgens de man van Berking absoluut geen probleem. Deze motoren uit de jaren '80 worden blijkbaar heden ten dag nog steeds geproduceerd in India, en worden daar nog altijd gebruikt in koelinstallaties en andere niet-mobiele toepassingen. De Mercedes dealer (vrachtwagenafdeling) in Flensburg heeft zelfs alle onderdelen nog gewoon in de online catalogus staan, levertijd 2 dagen.

Maar dan... dan...
wegens de prachtige forse RVS preekstoel meet het schip niet 9m91 zoals de makelaar in de advertentie vermeldt, maar 11m25. Dat betekent een te huren boxmaat niet van 10x3 maar van 12x4, wat een kwart meer kost in Herkingen. Met verzekering en jaarlijks kranen in-uit wordt dat dan allicht puur eigenkomskost meer dan 5.000 €/jaar. Dat is me toch wel heftig.
Intussen bezocht ik een aantal Vereinhavens rond Flensburg en hoor daar veel sympathiekere bedragen, a rato van de helft. En zo mooi om zien hoe, met Vereinde krachten, de clubleden tijdens deze periode van het jaar overal zelf, zonder tussenkomst van professionals of norse jachtwerfuitbaters, elkaars boten uit het water helpen kranen, afspuiten, naar de loods of parkeerterrein tractoren, opstellen, hoes erover plaatsen. Is dat ook zo in WSV's in NL ?
Die gemoedelijkheid, dat spreekt me ook aan. Allemaal mensen met witte haren trouwens. Als niet-bootbezitter kan je ook gelijk wie zonder gêne aanspreken en je wordt overladen met gratis advies. En nooit vanuit de hoogte.
Dat kende ik niet, dat soort solidariteit, spreekt me toch wel erg aan.
Van die spreuk in onze contreien "Varen doe je samen" krijg ik de huiverkriebels, want ik wil alleen varen.
Maar dat soort "samen", ja, dat spreekt me toch wel aan.

Natuurlijk is de afstand tot Noord-Duitsland een groot probleem om een daar liggende houten boot regelmatig te bezoeken. Maar wie weet vind ik wel een manier om mijn leven rond een boot te bouwen, in plaats van een boot in mijn bestaand leven in te passen. 2 dagen rijden om dan 2 weken op de boot te verblijven, zoiets. Kan zelfs met de motorfiets .

Ja, in ieder geval bij onze WSV is dat zeker zo.

Verder zou ik wel mijn bedenkingen hebben bij een motor uit de jaren 80. Leuk dat de onderdelen er nog zijn. En: je zult ze waarschijnlijk ook nodig gaan hebben.

Ik zou werkelijk niet meer dan 5k voor die boot uitgeven, hoe mooi hij er ook uitziet. Voor wat refit/updates ben je zo weer 10-15k verder.

Een boot op afstand: ik heb dat 4 jaar gedaan. Het is niet ideaal op lange termijn. Veel reistijd, en lastig om onderhoud zelf te doen. Na een lange reis wil je liever direct vakantie gaan vieren, ipv te gaan klussen. Maar dat is puur mijn mening. Als ik jouw bijdrages zo eens op een rijtje zet in dit draadje, zou ik deze boot lekker laten liggen. Er komen nog zat betere opportunities, denk ik zo.....

(tsja tussendoor: ik mocht van een 69-jarige eigenaar gisteren nog even mee aan boord van een '74 Najad 34 in originele staat, type wat ik vorig jaar najaagde en meermaals bezocht omwille van het stuurwiel en middenkuip, halflangkieler en robuustheid, en ik zag een intrigerende advertentie voor een Contest 33 CC, een deksalon/pilot house variant maar die ik nergens anders terugvind... weet iemand daar iets van ? www.boatnet.de/yachten/en/contest-33-cc/21687417/)

SSpantHout schreef :

Je haalt er steeds nieuwe dingen bij.

Een boot op afstand met een reistijd van 2 dagen gaat je opbreken
Vertel mij wat, jaren lang randstad lelystad vv
Qua tijd en kosten
Reken eens uit wat een heen en weertje kost, mss met overnachting
Nog een dingetje
Met hoeveel personen ga je die loodzware bak varen?

Ik denk dat het verderweg laten liggen geen kostenbesparing is vanweg de veel hogere reiskosten, maar wel een belemmering om zomaar een dag te gaan zeilen en laat dat nu precies een van de redenen zijn om een eigen boot te willen bezitten . Als je daarnaast een eigen camper hebt kun je die gebruiken als onderkomen als je het onderhoud doet terwijl de boot op de kant staat , maar ik acht de kans groot dat je meer zaken zult uitbesteden dan als de boot dichtbij ligt

Ik kan me niet voorstellen dat dat een Contest is. Hij lijkt op geen enkele Contest. Ook het timmerwerk lijkt niet op Contest. Daarnaast staat hij ook niet bij de Classics op de Contest website

Lijkt veel meer op een Westerly Corsair met vaste sprayhood....

Alles gelezen en overziend te hebben zou mijn advies zijn, koop een open bootje die je op een trailer kunt zetten. Je kan lekker zeilen wanneer je wil en als je de boot achter je camper kan hangen kan je de boot meenemen en lekker ergens op een mooie plek gaan zeilen. Je kan dan twee werelden met elkaar verenigen. Een kajuitboot past niet bij je (harde conclusie misschien, maar zo lees ik het wel).

Antwoord van Contest Yachts, Medemblik:

Beste mijnheer,

Het model Contest CC 33 uit 1991 is bij ons niet bekend. De Contest 33 is gebouwd tussen 1970 en 1975. Het model, met name de inrichting en de opbouw, komt mij ook niet bekend voor. Het zou een oneoff kunnen zijn waarbij een Contest mal voor de romp is gebruikt, maar dat zou u dan het best kunnen navragen bij de huidige eigenaar.

Vriendelijke groet/Kind regards,
Contest Yachts

Ik zou geen houten boot kopen. Koop een boot en werk je dood. Dat geldt al bij een polyester boot. Laat staan een houten boot.

Maar houten boten zijn prachtig, vooral om naar te kijken. Dus ik hou je niet tegen.

Er zijn zelfs kajuitbootjes 2,50m of smaller (Hunter), dus die mogen gewoon mee achter je auto.

Wallaby schreef :
Ik heb inderdaad hier en daar wel eens met een scheef oog naar een getrailerde 20-28 ft gekeken die op een parking stond, en naar de hellingen waar je die dan kunt in het water laten. Dat zag ik niet echt achter mijn camperbus hangen... nee dus. Gezien de off-grid plekken waar ik onderweg uitsluitend overnacht - een beetje zoals ankeren op ongedocumenteerde plaatsen denk ik, plekjes die zelfs niet op park4night staan - dan is dit evident geen mogelijkheid kwa manouvreerbaarheid en stealth karakter enz.

Ik durf zelf ook wel eens kijken naar kleinere trailerbare al dan niet hefkiel modellen zoals FC8, kleine Etaps e.d. maar dan kwispelt het aspect romantiek weer op en of het mijn hart sneller doet slaan, wat toch een van de voornaamste, zoniet de voornaamste, drijfveren is van mijn zoektocht.

Het vooruitzicht om ooit in de praktijk een boot te bezitten zint me eigenlijk volstrekt niet, door de vele praktische kanten die er aan zitten waar ik in gedachten al op afknap.

Maar dat lijstje bevat expliciet niet: het werk, de bezorgdheid om haar goede staat, en de vele uren liefkozend verzorgen en poetsen en de multi-zintuigelijke gewaarwording in het algemeen.

Ik ben dankzij dit topic, en dankzij alle feedback, nu op een punt gekomen dat ik zoek of een romantische wens en praktische haalbaarheid te combineren zijn.
De bootkeuze is het punt niet meer. (was het in het begin wel). Ik zou maar wat graag de haven kunnen binnenstappen en haar onmiddellijk met een licht verhoogde hartslag zien liggen.
Maar de praktische haalbaarheid staat nu op de helling. Combinatie: zout water nodig, frekwentie van toezicht, ligkosten, reisafstand.

Een ander scenario doemt weer op, dat voor alles een oplossing lijkt in te houden... naar Denemarken emigreren, en de verzorging overnemen tot ik zelf een oude man ben die moet afstand doen. Ik vind dat helemaal geen angstbeeld, integendeel, het voelt erg natuurlijk aan.

Het zal sommigen lijken dat ik er altijd maar meer dingen bij haal, en dat het opzet alsmaar wankelt of alsmaar wordt geherdefinieerd.
Maar dat heb ik in mijn beroep ook, en dat leidt daar altijd tot een oplossing die moduleerbaar is, alle gevallen omvat, altijd een plan B inhoudt, en ultra-flexibel is. Enkel dan ben ik tevreden. En mijn klanten ook.

Het topic is dus nu eigenlijk verruimd van de louter vraagstelling "deze boot wel of niet kopen ?" naar het vinden van een toekomstige levensinvulling die o.a. deze boot inhoudt, in een rustige, mooie, gemoedelijke context met veel natuurpracht.
Ik begrijp best dat het dan niet meer gepast is deze onvermijdelijke soulsearching op een zeilersforum verder te zetten, zag al enkele signalen in die richting in bepaalde posts.

Vanaf nu volgen er, als er van mij uit al gepost wordt, dus enkel nog feitenkwesties .

Maar er mag best nog door-geouwehoerd worden, ik lees het graag.

SSpantHout schreef :
Vanuit mijn beroep even een harde realiteitscheck. Zolang er geen intrinsieke commitment is om een eigen boot te bezitten, moet je geen boot nemen. In je hele verhaal komt bij mij geen enkel beeld over dat je commitment hebt in eigen bezit, daar dingen voor wil laten. Het is het huidige probleem van de samenleving, alles willen, maar het niet allemaal kunnen en geen keuze kunnen maken. Wil je zeilen? Dan zijn er genoeg oplossingen door bijvoorbeeld huur van een boot. Wil je blijven reizen met je camper, ook helemaal goed, dan kan je bij tijd en wijle een boot huren. Maar zoals je het schetst, eigen bezit is voor het niet voor jou. Ik weet het het klinkt hard, maar geloof me maar, als je straks een boot bezit en niet de aandacht kan geven die wilt knaagt het nog harder.

Dat gebeurt toch wel Je mentale omzwervingen doen me aan Pirsig denken. Maar die kwam er ook al snel achter dat alleen filosoferen en motorrijden niet voldoende is. Het onderhoud, gevoel voor techniek krijgen, je erin verdiepen is een integraal onderdeel van de hobby. Juist ook bij boten. Een zeilboot is geen hobby het is een commitment en levensstijl. Ben je daar niet zeker van, doe het dan niet inderaad. Of zoals Wallaby zegt: huur een bootje.