Onderwerp: Klusgeluk, ken je dat ?

Klusgeluk, ken je dat?

Als amateur botenbouwer loop ik regelmatig het hele spectrum door, van motivatie en zin, van tegenzin, weerstand en tegenslag via doorzetten naar resultaat, succes en geluk. Het klusgeluk is daarbij uiteraard nog erg afhankelijk van het bereikte resultaat. Ik onderscheid dat in drie gemoeds toestanden die een gevolg van dat resultaat zijn.

Mislukkingen laat ik daarbij dan maar even buiten beschouwing.

Het mooiste is het resultaat van “zichtwerk”. Zo als de naam al aangeeft zijn dat de klussen die een mooi zichtbaar resultaat opleveren in relatief korte tijd en bij niet al te veel inspanning. Behalve de waardering voor je zelf met de prestatie ziet ook je omgeving wat het is geworden. Dat gaat vaak gepaard met de nodige veren en waarderingen. De voldoening is heerlijk, het ego krijgt een Booster en de motivatie om de volgende klus aan te pakken is groot.

Dan zijn er de onzichtbare werkjes. Ik noem het maar “vuilwerk”. Dat zijn van die klussen die heel veel tijd vragen, die noodzakelijk zijn, maar waarvan het resultaat helemaal niet of nog maar nauwelijks zichtbaar is. Het kan al gauw uitlopen op een bron van frustratie. Niet alleen vraag je jezelf af wat je nu eigelijk al die tijd gedaan hebt maar ook je omgeving ziet jouw bezig zijn met, ogenschijnlijk, niets. Dat soort klussen kan ook leiden tot uitstelgedrag, tot het oppakken van zichtwerk of het toch maar uitbesteden aan de professional. Het klusgeluk is ver te zoeken en verworden tot een klus depressie.

Zelf ben ik heel goed in uitstel gedrag. K* klusjes laat ik liggen, vervang ze door “zichtwerk” of ik zoek het klusgeluk op met aankopen in de diverse webshops. Hetgeen overigens maar een tijdelijk effect heeft. Helaas, die K* klussen komen altijd weer als een boemerang terug, op de meest onverwachte momenten. Daarbij het “zichtwerk” in de weg zittende. Om nog maar niet te spreken over een kettingreactie. Ze rijgen zich immers vaak door de hele boot aaneen uiteindelijk resulterende in een vicieuze circel.

Het doorbreken daarvan leidt dan weer tot klusgeluk. Dat dan weer wel.

Het zelf uitvoeren van technische werkjes, wat dat boot geklus ook meestal wel is, kan het kennisniveau of de handvaardigheid van de klusser, bewust of onbewust, overstijgen. De herkenning gebeurt niet zelden halverwege het werk. Links en rechts worden adviezen opgevraagd om het toch nog in een meer of minder acceptabele kwaliteit af te ronden. De mentale staat achteraf wordt dan vooral beheerst door het twijfelachtige resultaat. De tijd moet leren of je alsnog gelukkig gaat worden of dat het uitdraaid op een mislukking.

Zelf kom ik uit “De Bouw” en heb daar alle fasen doorlopen van krullejongen tot leidinggevende, van K* klussen tot Kersen op de taart. De bouw is overzichtelijk. Daar zijn alle fasen van “zichtwerk” en “vuilwerk” netjes onderscheiden in de diverse vakgroepen. Alleen de betonvlechter weet hoe hij in weer en wind heeft moeten afzien om de draadjes aan elkaar te knopen. De buitenstaander weet het niet, ziet het niet en kan alleen maar naar de verhalen luisteren. Ook de metselaar heeft staan buffelen op zijn winderige steigertje, maar die zag elke dag zijn creatie alsmaar groeien en door anderen bejubeld worden vanwege zijn vakwerk. Ook achteraf blijft zijn werk en vakmanschap zichtbaar.

Dan zijn er nog de vakgroepen in de afbouw sfeer. Dat is wel een bijzondere groep trouwens. Dat zijn de gasten die aanvankelijk de grootste puinhoop maken met “vuilwerk” maar achteraf geprezen worden voor hun fantastische “zichtwerk”. Denk daarbij bijvoorbeeld aan stucadoors, tegelzetters en schilders.

Nog een bijzondere vakgroep is de “techniek”. Die hebben meestal een opleiding genoten waarbij aan het woord “Bouw” een Werktuig is toegevoegd. Dat heb ik altijd raar gevonden. Die Bouw jongens werken met, vaak hele grote, werktuigen. De techniek niet. Dat zijn mannen die vooral bezig zijn met pijpjes en fittingen. Heel veel “vuilwerk” alhoewel ze daar zelf heel anders tegenaan kijken

In de klussende schipper zijn al deze vakgroepen veeenigd in één persoon. Eigenlijk wel heel bijzonder als je daar goed over nadenkt. Dat zou toch slechts aan een enkele duizendpoot voorbehouden moeten zijn. Het rare is dat ze, onder zeilers, juist wel veelvuldig voorkomen. Ondanks hun achterstand in kennis en kunde klussen ze ook nog eens in de meest rottige periode van het jaar, de winter! Daarom maar eens dit draadje opgestart.

Klusgeluk, ken je dat ?

Vandaag ontving ik in mijn mailbox de nieuwsbrief van ontdekkingsschrijver Michiel van Straaten. Die lees ik altijd met veel plezier. Michiel heeft voor het “Klusgeluk” een slimme formule bedacht, de “KlusGeluksFormule”

Doe er alvast je voordeel mee maar bedenk dat deze formule nog niet af is. Een belangrijke parameter ontbreekt namelijk nog.

Volledig! Trouwens mooi vervat in je onderschrift

De Klusgeluk booster: in plaats van ik 1 keer de hele klus op willen pakken en daar energie, tijd, snipperdagen en instemming van de agendacommissie voor regelen besluiten elke dag 1 dingetje doen. Het worden er meestal een paar en het idee toch weer opgeschoten te zijn geeft een boost aan het geluksgevoel

In de formule hoort nog een plekje voor de factor 'tegenslag', die als zij overwonnen is het geluk groter maakt dan wanneer de tegenslag er niet geweest was.

Leuke post! Ja!

Mooie post!

Klusgeluk is voor mij: het ontbreken van klussen!

Leuke post, moest er wel om lachen en vooral je creatieve manier van schrijven.
heel gevoelsmatig ook

Heb al het nodige klus geluk meegemaakt, met bootjes al meer dan 40 jaar. Voelt elke keer opnieuw weer prettig. Hoogtepunt vond ik altijd als na de te waterlating er voor het eerst gezeild kom worden, joepie wat een rust en genot! Dus nog ff buffelen Henny!!

ik maak soms opzettelijk iets kapot aan boord om van dit klusgeluk te kunnen ervaren.

Henny, jouw formule is voldoende inspiratie voor nog vele van mijn lange posts op dit forum! Zouden ze er naar vragen zeg ik gewoon: "'tis de schuld van Henny"
Groeten, Peper.

Wat een aardig stuk over klusgeluk en ook heel herkenbaar. Ik kom ook uit de bouw en heb altijd bewondering en waardering gehad voor mensen die iets met hun handen maken. Maakt niet uit in welke branche. Bij hetwerk aan de boot of het bootje hoeft er op een dag maar één ding te lukken en mijn dag is weer goed.

M'n hele leven beroepsmatig geklust!
Maar nu, wanneer ik een klus gedaan heb (en zeker iets wat zelf bedacht is) voel ik mij daar ook tevreden bij.
Een klus kun je in brede zin zien, muziek maken is ook een zeer geluk gevend gevoel, evenals andere vormen van kunst zoal schilderen.

p.s.
Leuk geschreven NB

Afgelopen week net de kachel uit en weer in de boot gesleuteld. Met opgewekte tegenzin naar de boot. Na de klus met tegenzin weer naar huis. Zo lekker was het weer op de boot met die lekker snorrende warme kachel. Is ook "klusgeluk"

Ja, die kachel ….

Met de alsmaar stijgende energie prijzen en ons achterlijk hoog E-verbruik, mede door electrische kachel(s) aan boord en zowel blauwalg als ijs verdrijvende pompjes in de ligplaats, vond ik het hoog tijd geworden om de dieselkachel aan boord te installeren. Zoals de naam al zegt, gebruikt dat ding dus diesel. Dat moet daarvoor dus wel aan boord zijn. Elders op dit forum staat er van mij een nog niet afgerond draadje Diesel voor Fram met de bedoeling een ingenieus maar verder foolproof, bio bestendig en zelfreinigend brandstof systeem aan te leggen. Op de eerste plaats voor de motor en daarnaast voor de kachels en diesel cooker. Omdat ik mij daarmee op onderdelen op een voor mij onbekend terrein heb begeven zijn de vele twijfel momenten een behoorlijke aanslag op het “Klusgeluk” geweest.

Lang verhaal kort. De kachel brand geweldig, in één woord, GEWELDIG, en is volkomen geluidloos. Heel anders dan die straaljager in de boot van de buurman. Zelfs met je oor vlakbij de uitlaat buiten hoor je niets en dat ligt niet aan mijn slechte gehoor. Ik ben er zeer tevreden mee en het was alle moeite en geld dubbel en dwars waard

Dat genoemd draadje nog niet is aangevuld heeft een reden. Alles wat ik zelf heb aangelegd aan slangen, fittingen en afsluiters is goed en diesel dicht. Echter de maatwerk HDPE tank is dat niet en blijkt, ergens, lek te zijn

Een regelrechte aanslag op het “Klusgeluk” dus

Die constatering is al weer een paar weken oud. Ik zei het al eerder, uitstellen kan ik goed. De tank is leeg gepomd. Nu is het nog even wachten op de motivatie om 1 de plaats van het lek te vinden en 2 afhankelijk daarvan een plan te maken hoe op te lossen. De oplossing kent een aantal scenario’s die varieren van het minst moeilijke tot aan slopershoogte.

Het goede nieuws is dat er nog wel wat zichtwerk ligt te wachten om het “Klusgeluk” weer op het gewenste niveau te krijgen.

Klusgeluk....Er eigenlijk geen zak van snappen en het toch werkend en voor elkaar krijgen dankzij ZF

Weet je wat ook klusgeluk is...
Even naar buurman Sunday lopen en daar een 56V 4kW ROV motortje laten zien en dan bij een abdijbiertje met z'n tweeën filosoferen over hoe dit kan worden toegepast op een e-zeilboot.

Op dat moment is de sky the limit en begint het klusgeluk.
Het is al feest voordat de feestdagen beginnen!
Groeten. Peper.

Klusgeluk is voor mij; dat ene moertje wat valt en hard op weg is naar het olievulgat wat dan net afketst op de kabel van de motorstop, dat is pas geluk.

En ik kom ook uit de bouw en ben één van die knapen die met buisjes en fittingen in de weer is.
En soms hebben we zicht werk en dat is motiverend.

@ noballast, is het mogelijk om de tank met lucht af te persen en met sop het lek te vinden.
Geen idee waar je woont maar je mag mijn leister föhn met lasopzetstuk lenen.

Volgens mijn vrouw ken ik geen “klusgeluk” alleen ergenis. Ergenis over iets wat ik niet kan en toch probeer. Dit heeft er toe geleid dat ik een verbod heb gekregen om ook maar iets in ons huis te doen waar mogelijk gereedschap voor nodig is. En ze heeft gelijk.

De bootklussen blijven dan ook beperkt tot heel erg netjes (echt waar!) het ow-schip schilderen en heel veel schoonmaken. Helaas besteed ik alles mbt techniek uit….en dat is helaas niet goedkoop.

Ik hoop echt nog eens klusgeluk te vinden. Dit lijkt mij echt fantastisch. Tot die tijd kijk ik wel YouTube.

Thijsnoort schreef :
Ja, dat zal inderdaad de eerste aktie worden. De aftap afdoppen en de elektrische dinghy pomp op 200 mbar afstellen en aansluiten op het ontluchtings slangetje. Ik heb een ultrasoon snuffelaar en heb geen sop nodig. Enige probleem is dat de tank volledig is ingebouwd, lees ingeschuimd, in de kajuitbank. Alleen de aansluiting van de aftap is zichtbaar. Die heb ik inmiddels wat verder “uitgehakt”, zie onderstaande foto daarvan.



De hoop is dat het lek in de aansluiting van de doorvoer zit. Zo ja zal ik in eerste instantie proberen dat te verbeteren door de moer los te draaien en iets van extra afdichting te realiseren. Als dat niet werkt is plan B van bovenaf een luik te zagen, eerst in de bank en dan in de tank, en daar doorheen dan de doorvoer opnieuw monteren. Daarna moet het luik op de een of andere manier weer dicht.

Zit het niet in de aansluiting dan is er een lek ergens op een naad van de tank. Dan zijn we op slopers hoogte aanbeland

Klussen is mijn verdwijnput.. de nothing box ()
Maar zeilen is ook leuk..

Noballast schreef :
Valt het timmeren op de bek van de leverancier ook onder klussen?

Zo herkenbaar!
Klusgeluk komt bij mij ook naar voren als je bliksemsnel en mooi resultaat kunt behalen omdat je de juiste gereedschappen of de juiste werkplaats tot je beschikking hebt.

JeePee schreef :
Nee, maar het was wel de eerste reactie. Maar goed dat we fysiek op 100km afstand van elkaar waren, slechts verbonden door een telefoon draadje
Aangetekend is dat de tank al meer dan 10 jaar oud is, al die tijd netjes ingebouwd maar ongebruikt is gebleven, in afwachting van het eerste GTL sap.

kockie schreef :
Dat is ook inderdaad het allerbeste met als voordeel dat het ook binnen een afzienbare tijd gedaan is.

Het nadeel kan zijn, tenminste als je wat verder weg zeilt. dat je midden op de oceaan van een drijvende boot met een roerprobleem moet afstappen.

Zeilen + klusgeluk = mijn zeilgeluk. Dat klusgeluk ken ik zeker, vooral als het ook nog eens de volgende grootheden in de noemer staan: eigen ontwerp; niet te duur; wat inventiviteit; ‘af werf’ uitstraling; nieuw stuk gereedschap; nieuwe kennis en ervaring; en ook: inspiratie voor andere zeilers. Maar het “vuilwerk” is ook herkenbaar. Vooral als het letterlijk vuil is (zoals in een uiterst ongemakkelijke houding de bakskist topcoat wegschuren) of wanneer de klus totaal niet opschiet omdat je de juiste spullen niet bij je hebt of zoals laatst een laag topcoat die na 3 dagen nog plakt en totaal niet hecht - alles weer wegkrabben, grrrrr.

Gelukkig gaat het meeste wel goed. En thuis is er ook altijd nog wel een grote of kleine klus om op terug te vallen. Binnenkort een nieuw kozijn + buitendeur inbouwen en het appartement van mijn zoon renoveren, jippie!