Onderwerp: Boutje schroefasanode borgen?

Heb deze vraag nog niet teruggevonden op dit forum...

Is het nodig om het rvs inbusboutje, waarmee de dopanode op de schroefas wordt vastgezet, te borgen met loctite (welk type?...) oid.?!

Ja zou ik zeker doen, ik heb zo'n dopanode die met 1 bout vast zit.
Schroef draait en er zit misschien wat speling op je as-lager dat zijn geen ingrediënten voor een bout om vast te blijven zitten.

Jollenbaas schreef :
Ik heb het tot nu toe nooit gedaan (Vetus anode) en het boutje is er nooit uitgekomen. Misschien maakt het nog wat uit of je een links of een rechtsdraaiende schroef hebt. Ik heb een linksdraaiende.

Die oxideerd vanzelf vast gezien het potentiaal verschil tussen de RVS bout en de annode. Bij verzonken bouten is dat natuurlijk een ander verhaal.

kwakje loctide kan natuurlijk geen kwaad.

Met ringanodes die over een schoefas gaan doe ik het in ieder geval wel, nadat ik 2 jaar geleden binnen 4 maand zo 1 ben kwijtgeraakt.
Kleine moeite. Gebruik daarvoor gemiddelde sterkte loctite, omdat ik die aan boord had liggen.
Je kan ook zwakke sterkte nemen, maakt niet zoveel uit, maar is dan wel gemakkelijker terug los te maken lijkt me. Zou dit niet met de krachtigste variant loctite doen, want je zult op enig ogenblik die bevestiging weer los willen krijgen.

ring of bolanodes rond de schroefas moeten op de as worden "geklonken""
Twee zware hamers, 1 als contra en 1 voor een flinke klap.
Daarna bouten aandraaien en uitstekende deel van het schroefdraad met een schroevendraaier of centerpunt even vernaggelen.(klein hamertje)

Loctite op een schroefdraad van een dopanode lijkt me de werking van de anode een beetje tegen te gaan, moet toch voldoende galvanisch contact hebben...geen ervaring mee overigens

HPV schreef :
In die laatste zin zit de crux. Die loctite bevindt zich tussen schroefas en bout. Maar de bout drukt de anode op het conische uiteinde van de as en heeft daar een contactvlak dat vele malen groter is dan het contactvlak tussen bout en as.

Op zich kan loctite dus geen kwaad.

ah, duidelijk.

Op een anode zowiezo nooit RVS bouten gebruiken: die eten hun eigen boutgat op zodat vaak de anode eraf valt voor hij zinnig werk heeft kunnen doen. Zwarte of gegalvaniseerde bouten in een anode roesten ook niet zo dicht bij het zink en houden hun eigen boutgat beter intakt.

Als je de tijd neemt om de boutjes in te spuiten met een beschermende lak zal na droging geen kontakt zijn met de anode waarna het opvreten van de bout niet meer mogelijk is. Maar meestal is het een haastklusje en met de bekende gevolgen.

Aad77 schreef :
Dat klinkt logisch en ik ga er vanuit dat de fabrikanten van die anodes dat ook begrijpern. De Vetus dop-anodes worden geleverd met een inbusbout. Of dat een rvs bout is, weet ik eerlijk gezegd niet. Ik zal er eens een magneetje tegenaan houden..

Eigenlijk begrijp ik het nut van een schroefasanode niet. Tegenwoordig zijn schroefassen vrijwel allemaal van RVS en dan is dat het edelste metaal in de omgeving zodat je de schroefas niet hoeft te beschermen . Anders wordt het als er een aluminium schroef op zit. Ook brons kan theoretisch door rvs worden "opgevreten"hoewel ik dat vanwege het kleine potentiaalverschil met rvs ( maar ca. 200millivolt tegen 1000 bij aluminium en 500 -700 bij staalc.q. goietijzer ) eigenlijk betwijfel.
Vroeger en bij grote schepen toen de schroefassen nog van staal waren was/is dat anders natuurlijk .
Ad

Galvanisch potentiaal in zeewater.

Yellow Boat schreef :
Daar heb je precies de reden te pakken waarom een schoefas-anode toch relevant kan zijn.
Veel schroeven zijn namelijk niet van zuiver brons, maar van een onduidelijke legering die tussen brons en messing in lijkt te zweven, maar in de praktijk dichter bij messing zit. Misschien is het wel gewoon messing.

Ik heb een aantal jaren gevaren zonder schroefasanode en had steeds kleine bruine spikkels op mijn schroef. Die lagen echt als kleine oneffenheden op het oppervlak. De eigenaar van de werf waar mijn boot op de wal stond beweerde dat het "ontzinking" was. Ik heb vervolgens een dop-anode gemonteerd. Geen spikkels meer gezien.

Ik heb dit trouwens al eens eerder gemeld op ZF, maar herhaling is een goed didactisch principe..

Ik heb de ring of bol anode vast met zelfborgende moertjes.
De ééngats anode op het roer met een tandring (= goed contact tussen tapgat-bout-anode).
De anodes op de huid allemaal met tandringen.

Ik heb de laatste 30-40 jaar nog nooit een anode(bout of moer) verloren op ijzeren en stalen schepen.

lodewijk stegman schreef :
Ik vond toevallig gisteren de oude anode, die al een eind weg was, terug. Hij is kortgeleden vervangen door een nieuwe. Het boutje was er nog bij. Dat is dus keurig netjes van rvs.
Het lijkt er echter op dat het boutgat in de anode is gevoerd met een rvs busje, dat met een hars in de anode is gelijmd. Er lijkt tenminste lichtgeel materiaal tussen het busje en het zink van de anode te zitten. Het boutgat was dus nog helemaal intact.

Aangezien de bout in de konus/moer van de schroefas op het eind van de schroefas zit en deze konus van rvs of brons is, zou het in dit geval ook heel onverstandig zijn om een bout van normaal staal te gebruiken. Die zou waarschijnlijk vastroesten in het gat.

Of het rvs moet zijn daar twijfel ik niet aan, het blijft rvs.

Maar of het boutje moet worden geborgd blijft de vraag.

Jollenbaas schreef : Volgens mij heb je minstens 5 antwoorden die zeggen: het kan geen kwaad, doe het met locktite of borgmoeren indien van toepassing.