Onderwerp: Bagheera uit het water

Vroeg ik me ook af!

In de haven van Blankenberge bestaat er ook een bankstelling.

Veel getijdehavens in Zeeland hadden een bankstelling. Deze zijn echter op last van de overheid weggehaald en gesloten. De AF afschuren, afspuiten en een nieuwe lagen aanbrengen is terecht niet langer toegestaan.

In het verleden werden zelfs kotters op een droogvallende zandpaat gezet met boot ernaast met straal apparatuur om het casco te stralen. Nu moet het op de wal gebeuren met voorzieningen om het afgespoten materiaal op te vangen.

Bram

Zo'n 'dikkere' schroef vind ik wel goed gevonden!

Sommige havens wordt ook wat je er afspuit gezien als chemisch afval want die aangroei heeft antifauling gegeten....

Waterrimpels schreef : Ik heb wel 5x gemeten. Daarna met afplakband een streep op het dek gezet waar de paal moest komen. Ik zat uiteindelijk een paar centimeter te ver naar voren. Een dikke lijn onder de boeg door voorkomt dat de boot voorover valt. Tevens ook het anker en de ketting gedumpt om het zwaartepunt wat naar achteren te brengen. Ik zou dit niet zo doen tenzij je heel goed weet waar het zwaartepunt van je boot is.


Weer verder op de werf:
Zojuist de afsluiters eruit gesneden. Nog geen 10 jaar oud. Deze was zogenaamd van brons en RVS, de tweede is inderdaad van RVS en brons, maar je ziet wel waarom ik die ondingen gewoon niet meer wil hebben, door koud water zijn ze altijd nat van het condens en dat is een continue bron van roest, schimmel en andere ellende.
Vanmiddag de gaten dichtlassen en de nieuwe gaten zagen voor de standpijpen, die komen net even op andere plekken te zitten om praktische redenen.

Aha, vandaar het anker en de ankerketting gedropt! Nu zie ik het ook, de lijn onder de boeg door. Verhelderende uitleg, Johan

Knap stukje werk van die schroevenboer!

En een goed idee om een te grote terug te slijpen! Modernere klapschroeven komen zo ook aan hun centrifugaalkracht voor achteruitvaren: Gewoon een stuk dikker profiel.

brambo schreef :
Zo deden wij het vroeger ook met de boot van mijn ouders: droogvallen op een zandplaat in de Oosterschelde. Dan als een gek aangroei eraf poetsen en AF smeren voor de vloed kwam. De dag daarna, de andere kant. Ik groef als puber dan de kiel en roer uit om die ook van AF te voorzien. Mag natuurlijk allemaal niet meer.

AndreAzuree schreef : Om goede redenen. Helaas loopt Amerika zo'n 40 jaar achter de feiten aan op de meeste vlakken en ook met dit is dat het geval. Zelf heb ik er nooi aan mee gedaan. Ik gebruik afentoe een bankstelling voor controle van het onderwaterschip, een lagertje vervangen of een schroefblad herstellen. Bagheera heeft al 17 jaar geen antifouling gezien, dus zelfs schoonmaken van het onderwaterschip geeft geen vervuiling. Hopelijk is dat laatste niet meer nodig als ik er coppercoat onder heb zitten.

Helder, coppercoat schijnt wel 5-7 jaar goed te gaan.

Coppercoat op staal vind ik interessant ( ik heb zelf nu een stalen platbodem in de 2K epoxy "Amerlock")

Misschien stomme vraag (?): ik neem aan dat je eerst voldoende 2K laagdikte zet op het staal en vervolgens lagen coppercoat erover. Kun je bij onderhoud tzt gewoon verder over de coppercoat met 2K (na schuren/ontvetten) of moet de coppercoat er dan eerst af?

NB: in het geval je oude coppercoat lagen mee kunt nemen onder de nieuwe 2K high-build epoxy is dat wel een groot voordeel tov andere AF. Die moeten er steeds helemaal af, voordat ik er nieuwe 2K op zet.

Volgens mij kan Coppercoat gewoon over Coppercoat heen. Hoeft niets tussen

AndreAzuree schreef :
Dan onderschat je het spul schromelijk.

Bij zit het er volgend voorjaar 10 jaar op en het werkt beter dan ooit. Dat laatste vooral omdat ik het na 6 jaar nog eens goed heb geschuurd. Op de wal, wel te verstaan. Je moet na het aanbrengen wel voldoende koper aan de oppervlakte brengen..

Ik zet de boot regelmatig droog op een bank. Als ik lang niet heb geborsteld zit er het nodige groene slijm op. Dat borstel je er vrij gemakkelijk af. Van pokken of andere steviger aangroei heb ik geen last. Boot ligt permanent op zout water.

Wadloper schreef :
Dit moet je dan ook wel doen: ik zag eergisteren een boot in Levington liggen. Met Coppercoat. En een hele Intratuin er onder. Volgens de buurman wassie er deze winter gewoon uit geweest. Wat er met schuren gebeurd is, vertelt het verhaal niet.

Brak water. Schijnt nog erger te zijn dan zout.

Joop66 schreef :
Die groene aanslag ontstaat bij elke harde AF. En goed schuren na aanbrengen is inderdaad belangrijk.

Maar je bent geslaagd in je (eerste?) oversteek! Gefeliciteerd! Single handed?

Inmiddels alweer een dag of 5-6 verder sinds het laatste bericht.
Enkele mooie dagen gehad met een paar regenachtige dagen ertussen.

De romp staat nu 6 keer in de grondverf. De eerste laag is er eentje waar veel zink doorheen gemengd zit wat voor een goede hechting op het kale staal schijnt te zorgen. Echter 'zweet' deze verf wat tijdens het uithardingsproces en dat moet goed gewassen worden met een chemisch goedje om er voor te zorgen dat de volgende lagen goed hechten. De grondverf die we gebruiken is op epoxy basis (Amercoat 235). De fabrikant adviseerd 2 lagen over de ets primer, maar wij besluiten er 5 te doen. De romp is niet super glad en er moet ook wat geschuurd worden. In het verleden heb ik ook goede resultaten behaald met meer primer dan de fabrikant adviseerd. Iedere laag is 8 liter verf en het kost me ongeveer 2 uur om dat weg te rollen. Ik gebruik een 22cm brede harige roller met haartjes van 6mm, dat geeft het gladste resultaat voor deze stroperige verf. De eerste laag is wit en valt nogal tegen, de groene laag schijnt er overal doorheen en ik dacht de verf dikker was. Toch komt de hoeveelheid liters per vierkante meter overeen met de laag dikte die in de data sheet van de verf staat. De volgende dag weer een laagje primer, maar dit keer donker grijs. Ik gebruik altijd twee verschillende kleuren grondverf. Daarmee kun je zien wat je al gehad hebt en of je het dik genoeg aanbrengt, maar tijdens schuren kun je ook heel makkelijk zien hoeveel laagjes je al gehad hebt, net als jaarringen van een boom. De meeste dagen is het rond de 20-25 graden in de tent en de verf is met 4 uur drogen al knetter hard en kan zelfs al geschuurd worden zonder dat het schuurpapier volloopt. Op de mooie dagen zetten we een laag in de ochtend en dan laat in de middag nog een.

Gisteravond hebben we de zesde laag gezet en vandaag alles glad schuren. We hebben een gladde ondergrond nodig voor de coppercoat.



Op de mooie dagen hebben we een hoop last van dauw wat zich aan dek afzet en wat in grote hoeveelheden langs de romp naar beneden wil lopen, zelfs als je met een stapel handdoeken alles om 6 uur in de morgen afdroogd, duurt het nog tot 10 uur voordat het allemaal droog genoeg is om te schilderen. Op de minder mooie dagen hebben we regenbuien en motregen en dat geeft hetzelfde effect.
Om het water van het onderwaterschip af te houden heb ik een rand afplakband op de romp geplakt, boven waar we werken moeten. De band is 5cm breed en de onderkant zit niet aan de romp vastgeplakt. Om de 50-70cm een stukje plakband erboven als bandje om te zorgen dat de onderrand niet naar beneden valt en op de romp plakt. Dit vormt een prachtig gootje en al het water druipt van het plakband op de grond in plaats van dat het langs de romp naar het laagste punt loopt. Met deze methode hoeven we niet alles iedere morgen af te drogen en kan er om 8 uur in de ochtend al geschilderd worden.



De laatste uitelkaarhaal klus met mogelijke nare verassingen is de schroefaskoker. Bagheera heeft een stalen pijp in de romp gelast waar een polyester binnenkoker in zit met twee klembussen van brons en rubber aan ieder einde. De ruimte tussen het staal en het polyester had ik 18 jaar terug gevuld met slaolie om roest te voorkomen. Dit is nooit open geweest en ik wil graag zien hoe het staal er aantoe is en hoe de lagers van de binnenkoker eruit zien. Dus de boel opengehaald voor inspectie. Er kwamen eerst een paar druppels water uit, maar al snel kwam er slaolie uit en het rook er ook nog naar. De rubbers kwamen heel makkelijk los en de koker schoof er zo uit. Dat was een hele meevaller. Ik had namelijk 5 uur nodig om de schroefas er millimeter voor millimeter uit te krijgen doordat het lager in de uithouder wat verkalking aan de binnenkant had. Ik had me dus al voorbereid op een bevalling om dit er ook uit te krijgen, maar het was in een kwartiertje gepiept.



Aan beide kanten van de koker zitten twee bronzen ringen waar een rubberen mof tussen zit. Door de bouten aan te draaien druk je de mof samen en word die dikker. Dit vormt een perfecte afsluiting.


Een van de twee rubbers is behoorlijk toegetakeld omdat ik tijdens de originele montage de polyester koker niet diep genoeg in de behuizing had gedrukt en deze dus twee millimeter te kort was. Ik heb de jongens in Sliedrecht gebeld en de persoon waar ik het 18 jaar terug van gekocht heb werkte daar nog steeds en stuurt me nu even een nieuw rubber toe.

Ondertussen ook de gaten voor de standpijpen gezaagd. Toch iedere keer maar weer 10 keer meten voor ik een gat in de boot zaag. Ik had de pijpen er bijvoorkeur ingelast voor het schilderen van de romp, maar we hadden 4 dagen mooi weer zonder regen en als je in een regenwoud werkt dan moet je die dagen gebruiken om verf op de romp te krijgen. Kleine plekken bijwerken terplaatse van de lassen kan altijd wel.

De pijpen komen op een andere plek dan waar de afsluiters zaten. Die laatste zijn er al uitgeslepen en dicht gelast en zijn in de hele grondverf cycle meegenomen. Daar zie je niets meer van.
Wel moet ik stukken van het interieur eruit zagen ter plaatse van de nieuwe lokaties en ook moeten er flinke stukken isolatie uit gehakt worden om voldoende ruimte voor het lassen te verkrijgen.





Als de pijpen er eenmaal inzitten dan komt er een bekistinkje omheen wat ik volgiet met 2c gietschuim.

Tijdens het stralen van het roer kwam ik tot de ontdekking dat er aan de SB kant in de bovenste 50cm van het roer nogal wat putten zaten die leken op afbladderende verf maar dan in kaal staal, dat is overduidelijk electrolyse. Het roer is praktisch gezien elektrisch gescheiden van de rest van de boot door de roerlagers en ik heb er geen anode op zitten. Ik heb een vermoeden dat de autopilot motor van Jefa dit veroorzaakt heeft. Deze heb ik een jaar of 8 terug van boord gegooid, maar om toch 100% zeker te zijn zet ik toch een anode op het roer voordat de boot weer te water gaat. Hoe meer ik er over nadenk hoe meer ik er van overtuigd ben dat het van deze stuurmotor is. Het kwadrant is niet meer als een arm wat aan de SB kant van het roer zit. Het roer zelf heeft geen contact met de stalen romp want het hangt in nylon lagers. Het volledige aluminiumstuur mechanisme van stangen, tandwielkast en haakse overbrengingen is ook elektrisch gescheiden van de stalen romp met rubber pakkingen en nylon bussen om elektrolyste te voorkomen, het enige wat niet goed gescheiden was/kon worden was het aluminium kwadrant op de stalen roerkoning. De stuurmotor was ook onderdeel van dit geisoleerde besturingsmechanisme want die motor hing in rubbers om trillingen en geluidshinder te verminderen. De motor had geen aarde punt en de plus en min worden omgedraaid nagelang de gewenste draairichting veranderd. Zwerfstroompjes of inductie stroompjes konden dus alleen via het roer weg. Nu ik deze motor niet meer heb is het probleem waarschijnlijk al opgelost, maar die extra anode zet ik er voor de zekerheid toch maar even op. Het roerblad is van 2.5mm dik(dun!) staal en op een paar kleine plekken is er al 0.8 tot 1.0mm weg. Nog geen waardes om me zorgen over te maken, maar ik wil wel het zekere voor het onzekere nemen en eventuele verdere problemen voorkomen. Een van de putjes was in de las waarmee de plaat aan de roerkoning vast zit en daar was een miniscuul klein lekje ontstaan. Toen ik het roer mee naar huis nam en het weer rechtop zette hoorde ik water klotsen in het roer. Ik heb er een klein gaatje in geboord en voor bijna een halve minuut hoorde ik de lucht erin zuigen, er zat dus ook een flinke onderdruk in het roer wat ook het water naar binnen gezogen moet hebben. Uiteindelijk kwam er bijna 10 liter (schoon) water uit. Gezien het gebrek aan zuurstof en hoe schoon het water was, is het veilig om aan te nemen dat er geen roest in het roer zit. het gat is inmiddels weer dicht gelast. Van de week wil ik wat aanpassingen maken aan de kop van de roerkoning. Ik wil er een hijsoog op hebben om het roer makkelijker in en uit de boot te krijgen en er moet wat aangepast worden om de noodhelmstok weer bruikbaar te maken. Als dat en de verdieping voor de anode gemaakt zijn kan ook het roer in de grondverf en coppercoat.




In totaal is er een 15-tal van dit soort plekjes. Toen er nog verf op het roer zat zag het eruit alsof het gewoon wat gebutste verf was. Na het stralen bleek het toch echt aantasting van het staal zelf te zijn. De enige schade aan al het staal van de gehele boot na 18 jaar in zeewater gedompeld te zijn. Al met al geen slecht resultaat. Na deze verf behandeling en wat kleine aanpassingen aan het elektrische systeem van met name de motor hoop ik dat het allemaal weer goed is voor de komende 20 jaar.


Vandaag schuren, schuren, schuren, schuren. De verf is nog wat zacht omdat de laatste laag gistermiddag is aangebracht, maar met het uur voelen we het harder worden. Ik hoop het leeuwendeel vandaag glad te hebben, maar heb zo nu en dan even een pauze nodig. 3 weken dag in dag uit boven je hoofd werken is toch best een aanslag op het lichaam.




De ronde verdieping in de romp is waar de anodes in gaan, op die manier zijn ze volledig gestroomlijnd met de romp. Zo'n verdiepinkje maak ik ook in het roer om er een ronde platte anode in te kunnen zetten zonder de weerstand door het water te verhogen.

Erikdejong schreef : De primer heeft oplosmiddelen en moet dus volledig uitgedampt zijn en geschuurd worden met korrel 60-80 voordat de coppercoat, welke op waterbasis is, gezet kan worden. Het volledige uitharden van de primer die ik gebruikt heb duurt ongeveer 5 dagen bij de huidige temperaturen. Schuren is al goed onderweg met 40% gedaan, woensdag zijn de 5 dagen om.

Tomeloze energie heb jij

Het resultaat van 18j in het water vind ik spectaculair!
Duidelijk van bij het begin terdege aangepakt.

Is het roer hol? (buiten de verstevigingsvingers)

Bewondering voor al het denk- en handwerk, in die volgorde. Dank ook voor het delen van je kennis. Leerzaam. Johan

PFff wat een klus... en je maakt toch nog behoorlijk vaart!

Erg leerzaam allemaal. Vakmanschap straalt er van af.

Ilex schreef : Metalen roeren zijn inderdaad hol. Sommige booteigenaren maken een vuldop op de top en gieten het roer vol olie voor conservering. Ik ben daar zelf geen voorstander van omdat juist op zon'n vuldop de boel gaat lekken over tijd.

Vanochtend om 6 uur weer begonnen met schuren, schuren, schuren. Wat een vervelende klus is dat. We hebben er nu rond lunch tijd 80% opzitten. Ik ga nu even een paar uurtjes wat anders doen terwijl mijn partner de waterlijn gaat aftekenen en een eerste laag verf erop zetten.

Er zijn vele onderdelen die schoon gemaakt moeten worden voor ze weer gemonteerd kunnen worden. Het filtermandje van de wierpot was nagenoeg onherkenbaar, maar leek nog stevig. Het zat helemaal dicht gegroeid met kalkafzetting van kleine beestjes. Het rubber bovenop was ook helemaal hard en grijs geworden. Ik heb het een kwartiertje in azijn laten weken. Bijna alle kalk viel van het rubber af en dat was weer mooi soepel, dat was weer een meevaller. De kalk op het RVS mandje zat echter goed vast. Die heb ik dus een nachtje in eht azijn laten staan. Toen ik vanochtend weer in de werkplaats kwam pikte ik het er weer uit en het was brandschoon, schrobben was niet eens nodig. Kan zo weer terug in de wierpot behuizing. Moet ik die eerst ook even schoonmaken.

Voor kalkvewijdering is schoonmaakazijn toch een prachtig hulpmiddel.

Heb je de wierpot wel nodig?
Gezien de kalkaanslag niet iets wat je elke tocht controleeert