We komen in de laatste fase van deze zeer bewogen VOR-etappe. Eentje waarin onderstaand persoon een aardig prominente rol heeft vervuld:
Nee, dat is niet Koning Neptunus (die heeft meestal veel beharing) maar Bouwe Bekking, de man die keihard 'Watjes!' riep naar iedereen die de tocht over de Straat van Luzon niet zag zitten. De man die, liggend in zijn kooi met rugklachten, vanuit de donkere krochten van zijn VO70 het team bleef voorzien van instructies.
Met minder dan 100 mijl te gaan heeft hij zijn ogen ondertussen op de finish gericht. Maar het is te hopen dat hij zijn scheerspiegel bij zich heeft - de concurrentie nadert met rasse schreden en hij zal ze goed in de gaten moeten houden. Dat is niet omdat Telefonica Blue zo slecht zeilt, welnee. Het heeft alles te maken met het feit dat de oplopers profiteren van een gunstiger wind achter Blue.
Voorlopig geven de voorspellingen aan dat hij het net gaat redden, maar inmiddels is het verschil tussen nummer 1 en nummer 2 teruggelopen naar een schamele 17 mijl. Nou zijn die voorspellingen niet altijd even jofel (gisternacht stuurde de berekening iedereen terug naar Singapore en lag E3 ineens op kop) dus het gaat toch wel spannend worden. Nummer 2 (dat is inmiddels PUMA nadat E4 met wat visnetten ruzie kreeg) vaart een dikke knoop sneller dan Bouwes schuit.
Donderdag rond het middaguur zullen de eerste boten de finish passeren en komt er een einde aan deze toch wel absurde etappe. Voor het 'oranjegevoel' zou het erg gaaf zijn als Bouwe Bekking de race wint, maar ook los daarvan gun je toch Mr. Dare Devil deze zwaarverdiende overwinning... we gaan het zien morgen!
