“Handboek motormanoeuvres en ankeren”, Ivar Dedekam, De Alk & Heijnen Watersport, 2009, ISBN 978 90 5961 076 7,  €16,90.

Zoekend naar enige uitleg die mij kan helpen om de soms opstekende klamme handjes te onderdrukken bij het indraaien van de smalle box met wind uit de verkeerde hoek, kwam ik bij dit 80 bladzijden tellende boekje terecht.

Op het eerste gezicht slechts een dun werkje met een aantal basishandelingen in.

Niets is echter minder waar, want ook al meldt de auteur dat dit “het minimum aan technieken is waarmee je vertrouwd moet zijn teneinde redelijk veilig langere vaartochten te kunnen maken” (sic), vind ik dit best een uitgebreide handleiding!

Het lijkt of alle belangrijkste manoeuvres en ankertechnieken aan bod komen.

Het boek is opgebouwd in drie hoofdstukken: omgaan met touw, manoeuvreren en ankeren.

Elk hoofdstuk wordt vooraf gegaan door een beknopte theoretische uitleg, waarna de oefeningen (want daar zet het toe aan) beginnen. Op een erg heldere en verhelderende manier worden een hele reeks technieken behandeld, ondersteund door duidelijke afbeeldingen in kleur. Stap voor stap geraak je wegwijs in hoe je boot reageert of zou moeten reageren.

Nooit heb ik betere en mooiere tekeningen gezien over deze onderwerpen en of het nu gaat om een box invaren of afvaren met voorspring in een krappe ligplaats of op stroom, nooit was een manoeuvre zo zonneklaar na de eerste keer lezen! Verschillende ankertechnieken worden met dezelfde ijver onderhanden genomen zodat liggen achter een, twee of drie ankers, hek of boeg, geen geheimen meer kent. De praktijk zal uitwijzen of het allemaal bruikbare tips zijn...

Geen minpuntjes? Toch!

Aanvankelijk zat ik een beetje in de knoop met de manier waarop er naar de afbeeldingen wordt verwezen, maar deze slordigheid doet hoegenaamd geen afbreuk aan de kwaliteit van het geheel.

Doordat het boek compact en dun gehouden is, wordt de gebruikte lettergrootte klein. Als er wat meer uitleg onder een figuur komt, dan krijg ik het vervelende gevoel een bijsluiter van een medicijn te lezen. Even meten.... 1 mm voor de kleine lettertjes!

En ik moest even de wenkbrauwen fronsen toen de auteur het over grondtakels had. Zo schrijft hij: “Meningen over verschillende ankersoorten lopen uiteen. Het valt echter te overwegen om een lichtgewicht anker als de Fortress te voeren naast de traditionele stok-, Bruce- en CQR-ankers”. Het is al even geleden dat ik nog een stokanker op een zeilboot zag hangen en de kwaliteiten van een CQR zijn stilletjes aan achterhaald. Zaak is om bij deze zelf de ontwikkelingen op de voet te volgen, lijkt me.

Voor de rest: dikke duim voor dit boekje!

Noot: voor wie enkele figuren wil bewonderen, kan terecht op de site dedekam.com.

"Rondje West-Europa, een sabbatical op zee" geschreven door Saskia Plate.
Uitgeverij De Alk & Heijnen Watersport, ISBN 90 6013 230 0, eerste druk 2002, 156 p verdeeld in een dertigtal hoofdstukken; € 14.95.



Je bent jong en je hebt een zeildroom. Wie heeft dat niet?
Saskia en haar man Harm lopen al een tijd rond met die gedachte, zonder echt concreet iets te plannen.
Wanneer Saskia op het werk geconfronteerd wordt met het plots overlijden van een carrièreman, die de maand nadien met vervroegd pensioen zou gaan “om meer tijd in de familie te steken”, besluiten ze vaart te zetten achter hun droom en niet te wachten tot hun vijftigste.
Ze kopen een stalen zeiljacht, lappen dat gedurende maanden op en plannen een jaartje Atlantische avontuur met een langdurig verblijf in de Caraïben.

Ondertussen krijgen ze een flinke dochter Leonie, maar dat houdt hen niet tegen: als Leonie negen maanden oud is, vertrekken ze.
Op weg naar Blankenberge wordt Leonie ziek. Op weg naar Oostende weer… Langzaam daagt het bij Saskia en Harm dat Leonie zeeziek is! Uiterst zeldzaam bij jonge baby’s.
Doorvaren naar verre oorden zit er niet meer in: telkens ze het zeegat kiezen, geeft Leonie over en dreigt ze uit te drogen. Een rondje Atlantic kunnen ze wel vergeten!

Crisis! Wat gedaan? Alle voorbereidingen voor niets? Alle plannen het water in?
Gelukkig zijn het doorzetters die niet bij de pakken blijven zitten: de plannen veranderen grondig. Ze besluiten om beurten solo tot de volgende haven te zeilen. De ander zal, met Leonie, die haven trachten te bereiken per fiets, bus of trein.

Zo kunnen ze via de Golf van Biskaje, Portugal en Spanje de Middellandse Zee bereiken en via de Franse kanalen weer naar Nederland geraken.
Het wordt een originele avontuurlijke reis!

Het boek is geschreven door en vanuit de ogen van Saskia Plate. Wat Harm denkt en voelt komen we dan ook nauwelijks te weten.
Saskia besteedt zeer weinig aandacht aan het schip of aan de navigatie of aan het zeilen op zich of aan voorvallen op zee. Haar aandacht gaat naar kleine anekdotes, leuke en bizarre ontmoetingen in de havens of zadelpijnen bij het fietsen. We komen ook weinig te weten van de omgeving, de streek of de havens zelf.
Wie daar op zit te wachten, wacht vruchteloos: geen technische zaken, geen zeilstanden, geen gps-koersen, geen landschapsbeelden… Soms lijkt het of Saskia zeilen helemaal niet zo leuk vindt! Na drie uur varen is ze het beu, telt de minuten af en kan haast niet wachten tot de volgende haven zich laat zien…

Toch is het een bijzonder leuk boek geworden! Saskia kan schrijven!
Op een frisse, vlotte, openhartige en originele manier geeft ze haar kijk op kleine dingen.
Ze gebruikt daarbij veel beeldspraak en humor. Het boek leest dan ook als een… trimaran, om het maar eens in zeiltermen te zeggen.
Meerdere storende stijlfouten in de eerste vier hoofdstukken deden mij eerst de wenkbrauwen fronsen, maar vanaf dan was ik een fan…! (Het was alsof Saskia nog moest zoeken hoe ze het ging aanpakken, want nadien kwam ik ze niet meer tegen..)

Een aanrader voor wie eens een ontspannen boek wil lezen zonder om de oren gekletst te worden met zeiltermen die de modale mens toch niet begrijpt.
Een boek dat ik binnen een paar jaar met plezier zal herlezen.

 Forumlid Noche heeft de boot van Delphi32, een Jeanneau Sun Odyssey 32.2, aan de tand gevoeld. Hierbij zijn verslag, ingeleid door een foto van de schrijver in vol ornaat bij 1 graad boven nul.

De dag was super geslaagd ! Lekker windje, in vlagen, bf 3 - bft 5. Een grijze dag (typische warmfront weer) met af een toe wat motregen. Wat meteen opviel bij de boot was dat alles perfect aan zijn plek en doordacht was. Er was niks wat men op het eerste oog anders zou doen.

Op 14 november zijn een aantal fanatieke en veiligheidsbewuste forummers van start gegaan om het door hun gewenste SRC-certificaat te behalen.

Dit certificaat is wettelijk benodigd om -conform de internationale procedures- onderdeel te kunnen zijn van een onverhoopte Search and Rescue operatie op zee.