Onderwerp: alweer een brug geramd.

Wat rood en groen bruglicht betreft. Als de brugwachter een vaartuig door wil laten Zet hij de brugseinen voor je op groen. Hij heeft je gezien. Als hij de brug draait, blijft een licht op rood. Dat springt pas op groen als de val zijn hoogste punt heeft bereikt. Dat duurt dus even. Formeel moet je wachten tot beide lichten op groen staan. De meeste brugwachters vinden het prima als je, als de situatie dat toelaat, flink doorvaart door rood/groen. Dat scheelt heel wat oponthoud.
Als er al eens een brugwachter een passant toeschreeuwt door te varen, is er mogelijk een ambulance of andere hulpverlener onderweg, of een lijndienst of er staat een flinke rij (economisch) land verkeer. Misschien wel de vrachtwagen die je rolletjes toiletpapier moet afleveren in de haven waar je straks afmeert. Of de dreutelende watersporter houdt een spoed ambulance op waar zomaar een familielid van je in kan liggen.

En zo kunnen we oneindig doorgaan. Het gedrag wat we dagelijks op de weg meemaken zie je helaas steeds meer terug op het water. Maar daarbij, voor mij is het regelmatig onduidelijk wat ze nu op de bruggen en sluizen van ons verwachten. Inderdaad met de lichten rood/groen, maar ook via de VHF.
Meld ik me aan voor een schutting bij de sluis in Grave krijg ik te maken met een vriendelijke sluiswachter die me zelfs bedankt dat ik me netjes aanmeld. Volgende sluis 2,5 uur later in Lith dezelfde procedure en dan is de reactie van de sluismeter "Ja, en ????" Het wordt er zo allemaal niet duidelijker en vriendelijker op.

Joop 66: Keurig berichtje en ik hoop dat het aankomt en er iets mee gedaan wordt.

Los van de vraag of de brugwachter een beetje beleefd is: zoals ik het BPR interpreteer gaat een verkeersaanwijzing voor op een regel of licht. Dus bij rood-groen blijf ik liggen, tenzij de brugwachter zegt dat ik mag doorvaren. Tot nu toe heb ik daar geen problemen mee gehad. Behalve dan dat ik vaak als laatste door de brug heenga. Ik kan me herinneren dat er ook boetes worden uitgedeeld voor door rood-groen varen. Zonder verkeersaanwijzing bedoel ik.

Bijvoorbeeld
Of

escapade schreef :
Veel brugwachters hebben een pager voor als Brandweer of ambulance er aan komt. Dan gaat de brug onherroepelijk dicht. Althans hier voor de deur wel.

Heel stoer allemaal, maar als er tuig of een hele boot klem komt te zitten raakt de brug onklaar en kunnen die hulpdiensten er ook niet overheen?

Of bedoel je iets anders met “onherroepelijk”?

Nachtvlinder schreef :
Dat de eerst volgende boot achteruit terug moet.

Calidris schreef :
Doe pager kan afgaan als de brug openstaat. Net op het moment dat er een dreitelaar wacht op twee groene lichten
Dan wil een brugwachter je weleens wat nors aanroepen dat je door moet varen.

escapade schreef : Laten we het BPR er nog eens bijnemen Dat is wat er in het BPR staat over het doorvaren van beweegbare bruggen. Dus hoezo drentelen?
Maar ik hoef geen gelijk te krijgen om het te hebben hoor

@doejong ga er maar met je BPR regeltjes vanuit dat je in sommige praktijk situaties ongelijk hebt. Ik kan voorbeelden noemen, maar dat vind ik niet op ZF passen.

Of ze moeten de programmatuur van de brug aanpassen en bij rood groen de gele lamp laten branden.
Dit is een paar jaar geleden aangepast in het BPR en betekent “doorvaart niet toegestaan, behalve voor schepen van beperkte hoogte”
Dat scheelt al heel veel wachttijd en dan zijn we gelijk van die motorboten af.

Ik vaar aardig wat bruggen en sluizen per jaar en de professionaliteit van de gemiddelde brugwachter is nu niet bepaald toegenomen. Sterker nog het worden tegenwoordig bedienaars genoemd. Misschien moet je een brugwachter wel meer betalen. Vooral op trajecten met bediening vanuit een centrale gaat dat vaker mis. Degene die de brug bedient heeft vaak geen idee.
Een aantal jaar geleden gaf Rws met veel bombarie aan dat je echt moest wachten op groen andérs zou er beboet worden. Dat is waarschijnlijk stilletjes terug getrokken. Met rood groen word je op de meeste plekken geacht om door te varen zodra je dat zelf veilig acht.

Eddy K schreef : Ja en die akelige etikette waarbij mensen erop staan om op volgorde van aankomst door de brug te gaan.
Een brug die opent voor recreatievaart, legt het autoverkeer daar stil. Recreatievaart heeft vrij / vakantie. De automobilisten vaak niet.
Het minste wat je kunt doen, is aansluiten en doorvaren.

En ja, doe je dat niet, haal ik in. Scheelt iig één "klotebootje" waarop men moet wachten. Soms met veel getier vanaf de betreffende treuzelaar. Maar jammer dan.

escapade schreef : Echt niet. Ik vaar al mijn hele leven, maar ik ken die situaties niet. Ik zie alleen veel ongeduldige mensen. En brugwachters die ze laten begaan.
Lees het nog eens na in Varen doe je samen.

ik bekijk het altijd maar een beetje pragmatisch.
Kom kwam regelmatig langs Dordt, eerst de Merwedebrug bij Papendrecht (N3) daarna de hef bij Dordt.
Bij de Merwede brug maakt het voor het verkeer niet uit of je wacht tot groen licht, de brug gaat altijd toch eerst helemaal open.
Maar dit gaat zo langzaam, dat als ik dat doe, ik de hef bij Dordt waarschijnlijk niet meer haal en dus meestal twee uur extra moet wachten. Nu heb ik wel vakantie, maar er zijn grenzen.....
Dus doorvaren zodra het kan.
Als je bij de Hef in Dordt niet doorvaart, en wacht op groen, loop je serieus risico dat de brug weer op rood springt en naar beneden komt voordat je aanstalten gaat maken om op te varen

escapade schreef :
Die pager kan afgaan als de brug openstaat. Net op het moment dat er een dreitelaar wacht op twee groene lichten
Dan wil een brugwachter je weleens wat nors aanroepen dat je door moet varen.[/quote]

Als schepen nog wachten op 2x groen, gaat die gewoon weer op rood als die pieper gaat.
het gevaar zit hyem voornamelijk dat kennelijk veel mensen niet helemaal de betekenis van de lichten begrijpen.

Om nog maar over het onbegrip te hebben over dat de brug elk uur op dubbelrood gaat i.v.m. de trein.

Als het goed is denk een brugwachter mee.
Wel eens meegemaakt met een coaster op het van Harinxma kanaal bij de oude brug Deinum. Brug gaat open, ruim op tijd, heb al 2x groen, en dan gaan ze plotseling weer op rood. Nou sta je wat hoger in zo'n stuurhut dus ik zag zelf ook een zwaailicht aankomen. Er was nog net genoeg ruimte voor een noodstop, maar de brug ging pas omlaag na drie korte stoten op de hoorn.

Daarna nog een kwartier bezig geweest om weer een beetje recht voor de brug te komen, maar misschien wel iemands leven daar mee gered (Door vol achteruit te geven op ongeveer dezelfde plek krijg je een grote 'draaikolk' in het kanaal. En daar zat ik dus zelf in gevangen, vandaar dat het wat tijd kost om alsnog door de brug te komen)

Heeft een op afstand bediende brug eigenlijk ook een microfoon voor geluidsignalen??

Reed schreef :
Dank je. Dat was niet zo heel makkelijk. Want ik ben hierover eigenlijk flink over de zeik.

Dat met die ambulance, of de melkboer... Ja hoor eens. Daar zijn de lichten voor uitgevonden. En in tweede aanleg VHF. Waar ik me netjes heb aangemeld. Blêren door een megafoon is wel het lafste wat je kunt doen. Want geen weerwoord mogelijk. Dus ook als ik de aanwijzingen op de letter opvolg, krijg ik nog dit. Bàh.

En dit leidt, nogmaals gewoon tot gevaarlijke situaties. Als al die professionals nou eens, door hun professionele houding, geen brokken maken... Maar daar zie ik geen enkel bewijs voor.

rooiedirk schreef :
Dit ken ik ook. OOit, 25 jaar geleden, was ik, met mijn H700 met buitenboordmotor, onderweg van Eindhoven naar Noordschans. Over de kanalen, met eindeloos bruggen.

Er voeren een paar motorjachten voor me uit. Bij elke brug stoven die naar de horizon, om daar rondjes te liggen draaien tot de brugwachter voor mij de brug open deed.

Ergens bij Tilburg is een dubbele sluis, en kwam een binnenvaarder bij ons convooi.

De sluiswachter liep daar even heen, en de binnenvaarder nam de koppositie in in ons convooi. Precies op de snelheid die voor mij nog comfortabel was.

Pas bij Oosterhout, toen het kanaal flink breder werd, en de laatste brug gepasseerd was, gaf hij weer gas.

Toeval? Vast niet.

Vanwege de lengte van onze mast lig ik regelmatig in de beroepssluizen van het Volkerak en de Krammer.
Altijd gaat het er daar netjes en beheerst aan toe.
Vaak ook even een railingpraatje met een schipper en/of bemanningslid.
Soms blijven ze ook hoog in de ivoren stuur-toren zitten en schenken ze nauwelijks aandacht aan je.
Maar allemaal houden ze wel netjes rekening met ons, meestal varen ze heel beheerst er uit.
Wat ik wil aangeven is dat de meeste troubles bij bruggen en sluizen veroorzaakt worden door (onwetende of ongeduldige) medewatersporters versterkt door een sluis- of brugbediening die ook niet optimaal functioneert. En wat dan ook niet helpt, en dat is eerder ook al aangegeven, is dat bv de Krammerbrug er best wel lang over doet om helemaal open en helemaal dicht te gaan.
Vorig jaar gaf de sluismeester aan dat het druk was op de weg en dat ik er door mocht (uitvaren) zodra het kon. Op het Volkerak had ik mijn zeilen al gehezen en uitgerold, en zag ik de brug net sluiten. Tja.....

Koezt schreef :
Had ik dus 2 weken terug, bootje moest nog los gooien (!) de k ga er voorbij , sluiswachter valt uit dat ik niet te hard moest varen ( op 50m is?) is ook nooit goed

Toen ik nog jong en knap was, dik 40 jaar geleden, heb ik een zomer lang op de grote sluis van Driel gewerkt. Zo kreeg ik een mooi inkijkje vanaf de andere kant van het bedieningspaneel. Ik heb erover geschreven in het draadje “Verhaaltje voor het slapengaan”.

De sluis kende, net als alle bruggen, een bedieningsprotocol. De baas, de Rijkssluismeester, was een echte ambtenaar die alles strikt volgens de protocollen deed: voor hem gaf dat zekerheid en aanzien.
De meeste collega-sluiswachters waren oud-schippers. Die pakten de zaken vooral praktisch aan en hadden een broertje dood aan overbodige regels.

In die tijd werd elke handeling rond het schutproces met de hand geschakeld op grote grijze schakelpanelen. De lichten, de rinketten, de spuikokers, de deuren: àlles moest je afzonderlijk met grote zwarte knoppen schakelen.

Er was maar 1 ding automatisch: je kon een deurenstel pas openen als het waterpeil aan weerszijden gelijk was. Maar het nivelleren van de laatste centimeters kon erg lang duren, wel meer dan 10 minuten.
Ik ontdekte dat er onderin de schakelkast een relais zat dat je met de hand kon indrukken, waarmee de gelijk-waterschakelaar werd overbrugd. Zo konden de deuren veel eerder worden geopend. Iedereen blij, behalve de Rijksprotocollenbaas.

Tegenwoordig draait de maatschappij, inclusief brug- en sluisbedieningen, steeds meer om protocollen. En uitgebreide beveiligingen, zeker bij de onbemande kunstwerken. Kennelijk uit angst voor wie-weet-wat-er-kan-gebeuren.
De brug even een meter optillen zodat het bootje er snel onderdoor kan, is nu onmogelijk.

De bedienaar drukt nu op een scherm op het commando: “Brug openen”. Automatisch gaan er nu waarschuwingslampen knipperen gedurende een vastgelegde periode. Dan gaan (na waarschuwingsbel) de eerste bomen dicht. Na enige tijd gaan de andere bomen (na weer veel belgerinkel) dicht. Er volgt een veiligheids-wachttijd van een vastgelegd aantal seconden. (In de oude situatie was het jachtje nu al door de brugopening gevaren). Onder alweer belgerinkel begint het brugdek zich langzaam te verheffen, terwijl het doorvaartlicht onverbiddelijk op roodgroen blijft schijnen. Pas als de brug helemaal omhoog staat, volgt na een vastgelegd aantal seconden het groene licht voor doorvaart.
Tegen de tijd dat het jacht of schip al op grote afstand voorbij de brug is, volgt het hele protocol voor het veilig sluiten van de brug en vrijgeven van de weg.

Wat “vroeger” binnen 1 minuut kon (bomen sluiten, brug meteen stukkie optillen, bootje erdoor, brug zakken, bomen open) kost dankzij de moderne protocollen al gauw 5 tot 10 minuten meer tijd. Als er al niet ergens een sensor dronken is.

En de grote vraag is: is het nu veiliger geworden? Gebeurden er vroeger, met de praktijkgerichte brugbediening, meer ongelukken dan nu?
Wie het nieuws volgt weet het antwoord. Helaas.

En de brugwachter? Ik snap het wel dat er brugwachters zijn die zich helemaal kunnen vinden in de veilige protocollen, maar ook dat er meer praktijkgerichte personen zijn die helemaal kriegel worden van al die overbodige en trage toestanden.

Wat doe ik zelf? Zodra het past ga ik met gang door de brugopening, langs roodgroen licht. Meestal kijk ik om, om te zien wanneer de brug weer sluit. Dat duurt vaak tenenkrommend lang. Geheel volgens protocol.