Onderwerp: Bagheera uit het water

De coppercoat moet de boot onderhouds armer maken.
Kun je de annodes al duikend vervangen?

Als het zinkanodes zijn, worden die dan sneller aangetast met zoveel koper in de buurt?

Wat ik nog van de MTS herinner is dat je ze niet tegen elkaar moet zetten. Dus ook geen koperen regenpijp in contact met het zink in de omtimmerde bakgoot.

Wel chic zo'n flush anode...

wat doet zink en koper

Bovenop de standpijpen heb je 180 graden bochten.
Loop je hiermee niet de kans dat daar een luchtslot ontstaat?
Is het te overwegen om daar een be-ontluchter opzetten, of bijvoorbeeld een afsluiterje zodat je het zelf kan regelen ?

@Reed. Ik heb er een afsluitertje op zitten zodat ik de boel kan beluchten als ik dat nodig vind. Een lucht slot ben ik niet zo bang voor, de impellor pomp op de motor kan 8m hoog aanzuigen, dat bochtje van 30cm moet dus wel goed komen.

De anodes zijn galvanisch gescheiden van de antifouling. De centrale bout is onderdeel van het casco en beschermd dus tegen corrosie van het casco en he zink verdwijnt niet door de koper van de antifouling.

Vandaag een hoop kleine klusjes gedaan. waaronder de diverse bronzen onderdelen van de schroefas installatie opschonen op de draaibank.


Na een schoonmaak beurtje ziet het er zo uit:



En ook de buiten flens krijgt een opknap beurt:

Hoi Erik, goed dat je er een afsluitertje op heb zitten, dan kun je er nog wat mee/aan doen.
Ik kon dat op de foto niet duidelijk zien. Uit ervaring op mijn werk, (rioolstelsels) weet ik dat luchtinsluiting in leidingen altijd extra weerstand veroorzaakt. Immers waar lucht zit, zit geen water.
Vooral wanneer het, in jouw geval, in zo`n mooie bocht terecht kan komen, zou het wel eens tot extra weerstand kunnen leiden. Ik verwacht in een dergelijk geval niet dat je pompje de vloeistof er niet doorgetrokken krijgt, wel dat de hoeveelheid water daardoor een stukje minder zou kunnen zijn.
Mogelijk trekt het pompje , wanneer de snelheid hoog genoeg is, de lucht er dan mee eruit.
Mocht het onverhoopt toch problemen geven, weet je waar je het moet zoeken.
Anderzijds, mocht het bevriesen, dan is het wel weer fijn dt er op die plaats wat lucht zit .
Succes met je monsterklus onder tijdsdruk.

En we zijn weer enkele dagen verder.
Donderdag hebben we de tent afgebroken en vrijdag ochtend zodra de jongens op de werf aanwezig waren is de boot opgetilt en 25cm verder naar voren weer terug gezet op dezelfde bok. De plekken onder de stutten zijn schoon geslepen, van zink primer voorzien en van nog eens 5 lagen epoxy primer. De standpijpen hebben dezelfde behandeling gekregen.
Ik had twee lagen plastic op de romp geplakt waar de hijsbanden zouden zijn met de hoop dat deze twee lagen lekker over elkaar heen konden glijden als de hijsbanden uitrekken en daardoor over de knikken van de romp schuren en de nieuwe verf opstropen. Dat werkte prima en de verf is volledig onbeschadigd.







Ondertussen ook verder gegaan met het roer wat in de werkplaats is. Er waren wat problemen met elektrolyse op het roer. Ik denk dat het verholpen is door de elektromotor van de stuurautomaat te verwijderen, maar omdat ik er niet zeker van ben heb ik toch een anode geplaatst. Net als in de romp is dit ook een ronde 'donut' anode die volledig verzonken is in het oppervlak. Daarvoor moest er eerst een gat in het roer gezaagd worden en een 'kommetje' erin gelast worden waar de anode in valt.



Vandaag ook de overgang van het aangelaste stuk geplamuurd zodat er een goed NACA profiel in zit.


Graag had ik de afvoerpijpen van de kuip ook gestraald, maar de uitrusting die ik beschikbaar had was daar niet geschikt voor. Ook had ik het graag gedaan voor de romp in de verf en de coppercoat ging, maar met het goede weer wat we hadden moest ik het er van nemen en verven wanneer het kon. Anyway, ik heb een staalborstel welke bedoeld is voor een haakseslijper aan een dunne pijp gelast welke in de boormachine past. De loospijpen van de kuip zijn 1,3m lang en het is lastig om er in te komen.



Voor de skeptici van stalen pijpen welke niet beschermd zouden kunnen worden; zo zien de loospijpen van de kuip eruit na 18 jaar lang 365 dagen per jaar in zout water te zijn geweest.


Ondertussen zijn ook de laatste onderdelen van het schroefas systeem volledig opgeknapt.



Vandaag ook eindelijk de oude roerlagers verwijderd en ook het lager in de schroefasuithouder. Beide hadden nogal wat voeten in aarde om te verwijderen maar de aanhouder wint. Met de vrijgekomen maten morgen eerst de nieuwe lagers op maat maken in de draaibank en hopelijk morgen ook terug op hun plek zetten zodat roer en schroefas weer terug in de boot komen.

Dit weekeinde leek het erop dat in het komende weekeinde een verzwakte orkaan over komt in ons dorp. Als dat het geval is dan wil ik de boot niet op de kant hebben staan en wil ik koste wat het kost terug het water in voor dat het hier is. Ik richt me de laatste dagen dus vooral op het weer waterdicht krijgen van de romp zodat de boot weer terug in het water kan. Als het zou betekenen dat ik een sleepje moet krijgen naar onze eigen steiger dan zei het zo. Het verbinden van de schroefas, het roer en de bedieningskabels kan ook later als dat zou moeten. Vanavond lijkt het erop dat de storm wat naar het noorden af gaat wijken en dat we er hier in Sitka minder last van hebben.

Fantastisch om te lezen weer, flinke klus wel al met al. Goed trucje met die staalborstel! Verder valt het me op dat jullie daar prima faciliteiten hebben.

De zelfredzaamheid zal daar een pak hoger moeten liggen, natuurlijk.

Lekker bezig, Erik!

Mooi, dat anodekommetje. Veel werk maar ook veel beter dan gewoon koud erbovenop.

En toch met die ingebouwde anodes begrijp ik dat niet helemaal.
Ik heb altijd geleerd: wanneer de anode een oog zou zijn, alles wat ie kan zien beschermt ie.
Wanneer de anode in zo`n kommetje ligt ziet ie niet zo veel, en dus zou de werking minder of niet goed zijn. De praktijk is dus blijkbaar anders?

De manier waarop Erik de anodes monteert zorgt er ook voor dat ze er bij ijsgang veel minder snel af gestoten worden.

Gepost met de officiële Zeilersforum-app

Reed schreef :
Het is een electrisch/galvanisch systeem. De anode “kijkt” electrisch, niet optisch. Of bedoel je iets anders?

Het gaat inderdaad om de elektrische verbinding met de anodes. Het stroom kringetje wat voor de galvanische corosie zorgt moet via de anode lopen. Dan is de anode de minst edele in het circuitje en word die als eerste 'opgegeten'.

Ik ga nog even studeren op het isoleren van de dynamos op de motor en ik heb een paar dagen terug een nieuwe scheidingstrafo bezorgt gekregen. Ik hoop dat daarmee de anodes zich niet meer zo snel opofferen. De eerste 10 jaar was er nog geen 10% van de achterste anodes weggeteerd en niets van de voorste twee anodes. In de 7 jaar daarna waren ze opeens bijna volledig verdwenen. We gaan zien wat voor verschil het maakt.

Alle bilges zijn uitgemest, chemisch gereinigd, geschuurd en daarna van twee lagen epoxy verf voorzien. De enkele roestplek is aangepakt en alles is nu weer spik en span.


Het roer had 4 lagers, eentje in de hak van de scheg, eentje waar deze door de romp komt, nog een waar de roer uit de roerkoning kwam en als laatste eentje aan dek. De zwarte romp kan heel makkelijk 60 graden of zelfs meer worden, ook hier in Alaska. Door uitzetting van het staal vervormt de boot nogal en op een warme dag met 1 kant in de zon ging het roer heel zwaar lopen. Ik heb daarom jaren terug de roerkoning bijna een meter ingekort zodat het niet meer door het dek heen komt. Sindsdien heb ik geen uitlijnings probleem meer als het warm is. Echter paste de noodhelmstok ook niet meer en dat 'probleem' had ik niet opgelost. Nu het roer in de werkplaats lag was het dus tijd om dat aan te pakken. Ik heb er bovenop de afgeslepen stomp van de roerkoning een stuk RVS gelast en daar een M12 boutgat ingemaakt zodat er een adapter op geschroeft kan worden om de noodhelmstok aan te bevestigen. Dat gat kan tevens gebruikt worden om een oogbout in te schroeven zodat het tig keer makkelijker is om het roer in en uit de boot te krijgen.
Het roer is van staal gemaakt, maar om roest op het lageroppervlak te voorkomen is er een dunwandige RVS mof overheen gelast. Indertijd was dat een beetje een haast klus omdat de boot toen te water moest. Het was dus niet zuiver rond en dat had als gevolg dat de roer lagers altijd al een beetje lekte want die moesten te groot zijn om over de 'bult' te passen. Nu er nieuwe lagers moesten komen heb ik die rvs mof ook gelijk mooi rond gemaakt waardoor een betere passing mogelijk is en dus minder lekkage.



Het roer ophijzen gaat voortreffelijk. Ik heb een lijn aan het nieuwe hijsoog geknoopt en die gaat door de hennegatskoker en het lager aan dek en dan aan de grootzeilval. De lagers zijn van Delrin en met een heel klein beetje overmaat voor de hennegatskoker gemaakt en met 0.2mm speling op het roer om nog enige uitzetting door water absorbtie op te kunnen vangen. De hennegatskoker en het lager in de roerhak waren echter niet 100% zuiver uitgelijnd. Het roer moest er dus wel 6 keer in en uit om tleknes vast te kunnen stellen waar het vast liep en dat stukje er met een rubberen rol omwikkeld met schuurpapier er af te schuren. Liever 10 keer passen dan er teveel af te schuren. Na 3 uur werk met 2 man zat het roer op zijn plek en was met een pinkje heen en weer te bewegen zonder voelbare speling.



De verlenging van het roer is inmiddels ook volledig geplamuurd en de coppercoat staat er zelfs een extra laagje dik op. Alleen als je het weet en heel goed kijkt kun je zien dat het roer verlengt is, precies waar ik op gehoopt had.



De nieuw gebalanceerde schroef is weer terug geplaatst. Er zit een nieuw lager in de schroefasuithouder en twee nieuwe lagers in de polyester binnenkoker. Alle flensen en klembussen zijn afgedraaid en van nieuwe bouten voorzien. De schroefasinstallatie is op een nieuwe as na dus zo goed als nieuw.



Onder de schroefas is een lekwater opvangbak ingebouwd. Deze had geluiddempende plaatjes ingelijmd met epoxy en die roesten als de ziekte in het zoute lekwater. Ik ben bijna twee dagen bezig geweest met een tiental verschillende stukken gereedschap om het allemaal weer schoon te krijgen. Helaas moest ik op verschillende plekken tot op schoon staal gaan en daar moest de primer dus ook weer opgebouwd worden. De bak staat nu weer strak in de verf en is dus goed schoon te maken. Het gat in de schroefaskoker is een vuldop om de boel vol met olie te zetten zodat de buitenkoker niet kan roesten. Ik gebruik daar slaolie voor. Met de spierwitte verf valt het gelijk op hoe vergeeld het isolatieschuim is. Dat gaat ook in de verf om makkelijker schoon te maken, maar dat hoeft niet op het droge te gebeuren en kan dus later aangepakt worden.

De standpijpen zijn volledig afgewerkt, staan in de verf van binnen en van buiten en hebben een houten bekisting van 3mm triplex gekregen. Deze 'bakken' van te voren enkele keren in de epoxy gezet van binnen en van buiten en de buitenkant heeft ook een dun laagje glas gekregen voor extra bescherming. Een extra tussen schotje maakt het mogelijk om niet al te veel schuim te hoeven gebruiken.



In de werkplaats heb ik eerst een test opstelling gemaakt om mijzelf een beetje wegwijs te maken met het schuim. De eerste batch heb ik exact zo gedaan als in de handleiding stond, maar dat gaf een uiterst belabberd resultaat. Er stond heel specifiek in de gebruiksaanwijzing dat er exact 20 seconden hard geroerd moest worden en dat heb ik dus trouw opgevolgd. Het zwol echter nauwelijks op. De tweede batch heb ik met een vlinderboor in de boor met hoge snelheid gemengd. De 20 seconden heb ik gelaten voor wat het was en ik heb 'hard geroerd' tot het begon te schuimen. Dat was na ongeveer een minuut en het resultaat was een wereld van verschil. Het volume heb ik terug gerekend en aan de hand daarvan geextrapoleerd naar de hoeveelheid vloeistof voor de benodigde volume schuim. Dat leek aardig uit te komen. Ik had echter niet genoeg gekocht en ik wilde in ieder geval voor beide standpijpen boven de waterlijn uitkomen zodat ik er later makkelijk meer bovenop kon zetten zonder bang te zijn voor condens.



De twee bedieningskabels van de motor, gas en koppeling, liepen door de opvangbak van de schroefas. Die moesten er dus uit om schoon te kunnen maken en in de verf te kunnen zetten. De kabel naar de keerkoppeling liep erg zwaar en moest vervangen worden. Ik heb ze dus beide tegelijkertijd vervangen. De beugel die origineel met de keerkoppeling kwam was geomatrisch niet goed, in de neutraal stand stond er al een flinke hoek in de schakelarm op de keerkoppeling waardoor de achteruit niet helemaal goed ingeschakeld werd. Nu alles er toch af ligt heb ik dus gelijk maar even een nieuwe beugel gemaakt met de juiste lengte. Ditmaal niet uit pisbakken staal, maar uit rvs. Als je dan toch bezig bent...



Vrijdag waren we dan eindelijk klaar om te water te gaan na ruim 6,5 week werken. In die tijd hebben we met ons tweeen net iets meer als 800 manuur erin gestopt en we zijn er dan ook best wel klaar mee na deze tijd. Op woensdagdag loop ik even het kantoor van de werf binnen en vraag ik of we nog steeds op schema staan om vrijdag te water te gaan en welke tijd ze graag willen. Blijkt gvd de kraan kapot te zijn. Deze kraan is hydraulisch voor alle functies en deze hydraulischepompen worden door een diesel aangedreven. Blijkt de hogedrukpomp van de diesel vastgelopen te zijn en de kraan kan helemaal niets meer. De kraan is nog maar 7 maanden oud en een monteur moet uit Florida komen om de boel te repareren. Als ze het zelf doen krijgen ze geen garantie meer op deze kraan welke ruim een miljoen heeft gekost. Anywa, het is wat het is. Er komt zondag nog even een storm van windje 9 over met de wind precies dwars op de boot. Daar heb ik nog wel even een slapeloze nacht van en uiteraard heb ik lijnen naar zware objecgten vanuit de top van de mast gebracht en wat extra stutten zo breed mogelijk op de boot geplaatst. De storm komt ze zonder problemen door maar die stress kon ik wel even zonder.



Maandag zijn we dan toch aan de beurt. De werf vroeg of ik gelijk om 8 uur erin wilde. Ons dochtertje wilde echter ook heel graag mee met deze kleine boottocht en een ritje in het bakje op de heftruck om aan dek gezet te worden en haar school was pas om half twaalf uit. Dus we stonden in de boeken voor 12 uur. Dat ging allemaal vlekkeloos. Ik had de werf gevraagd of ik eerst een paar minuten drijven in de hijsbanden de boel mocht inspecteren, alles is immers nieuw en het zou zomaar kunnen dat ik een keerring achterstevoren geplaatst heb en dat de schroefas lekt als een vergiet. Dat bleek mee te vallen. Dus de motor gestart terwijl ik nog steeds in de banden hing, dat leek niet te werken. In stationair draaide de impellor niet hard genoeg om het water door de standpijp heen te zuigen als die nog vol met lucht stond. Dus even halfgas in zijn vrij gegeven en opeens kwam er een bulk water door het wierfilter heen en enkele seconden later kwam het door de uitlaat. Toen het gas terug genomen naar stationair en na enkele minuten kwam er nog steeds een normale hoeveelheid water uit de uitlaat. Dat werkte dus naar behoren, maar het is goed om te weten dat de impellor pomp niet zelfaanzuigend is met een standpijp zonder water erin en in stationair toerental. Ik vroeg de werfbaas of ik de motor een paar keer in voor en achteruit mocht zetten terwijl ik nog deels in de hijsbanden hing. Dat vond hij geen probleem en dus zo gedaan. De schroef ging gelijk zijn werk doen. Voor en achteruit 3 of 4 keer herhaald en daarna binnen kijken of er geen water via de schroefas naar binnen kwam. Dat was niet het geval. Dus ik gaf het sein om de hijsbanden volledig te laten zakken. Ik had gevraagd om de kraan nog een kwartiertje stand-by te houden terwijl ik wat manoeuvreer acties deed. Alles ging goed en 10 minuten later voer ik op mijn normale 'cruisign speed' weg.





Een van de dingen die ik gedaan heb is een nieuwe loggever erin gezet. Die was uiteraard niet gekalibreerd. Met mijn normale 3.7 liter per uur ben ik opweg gegaan. Het log gaf 5,6 knopen door het water aan. Dat vond ik wat magertjes en ik geloofde het niet helemaal. Alle antennes waren echter van de boot omdat de kabels door de achterberging liepen en ik die moest verven. Dus even een GPS antenne over de giek gegooit en vlug het kabeltje achterin de GPS geschroefd. Bleek dat we 6,7 knopen gingen. Dat was een stuk meer dan ik ooit heb kunnen doen met 3.7 liter per uur brandstof verbruik (toch mooi zo'n common-rail diesel waar je dat kunt uitlezen). Ik dacht niet dat er stroom stond in dit stukje water dus ik ben 180 graden omgekeerd en ben weer gaan meten, daar was de snelheid 6,6 op de gps. Dus toch sneller dan de boot ooit is geweest op de motor met dit brandstof verbruik. Met 20 minuten waren we thuis, dus de gemiddelde snelheid klopte echt. Het onderwaterschip is nooit eerder geschuurd geweest en ditmaal hebben we dat gedaan voor de coppercoat erop ging en daarna nog eens toen het erop zat. Dat maakt dus toch echt een meetbaar verschil!

Ruim 800 uur werk in minder dan 7 weken en alles lijkt prima te werken. Het enige probleem is dat ik niet op tijd de nieuwe lagers en keerringen van het stuwdruk lager heb kunnen krijgen. Deze waren helaas deels uit elkaar gekomen tijdens het verwijderen van de schroefas en die konden door slijtage ook niet meer goed in elkaar. Ik heb de oude meuk dus ook zo goed en zo kwaad als het gaat weer in elkaar gezet en ben er vanuit gegaan dat die 2 mijl naar de steiger wel moest lukken. Dat lager kan er makkelijk genoeg uit met de boot in het water en revisie kan dus zeker plaats vinden deze winter terwijl alle andere klussen ook afgewerkt worden. Het resultaat was echter een lager met een tering geluid wat door het hele stalen casco heen jankte. Daar gaan we dus niet nog een keer me van de steiger weg...

Wat een monsterklus. Goed om te lezen dat dan zo goed als alles naar wens is verlopen.

Wat ik niet helemaal begrijp; hoe voorkom je dat onder helling het water in de standpijp je boot niet laat afzinken? Normaal gesproken is deze toch open van boven of wil je tot boven de waterlijn niet afhankelijk zijn van een slang en een koppeling?

Wellicht heb ik het over het hoofd gezien, maar ik heb niets gelezen over de aansluitingen op de standpijp en ze zien er qua diameter best fors uit…

Volgens mij zijn de standpijpen aan de bovenzijde gesloten, anders werkt het zelf aanzuigende deel voor de impellor-pomp ook niet.
Wat een klus en hoe goed voorbereid en vooraf over nagedacht chapeau!
Erg leek om te volgen / lezen.

Op de foto hiervoor ergens zie je een standpijp bij de motor en lijkt de afdekplaat verwijderd en een bocht rechtstreeks bovenop aangesloten? Is koelwatercircuit?

RickVis2 schreef : Ze zijn volledig gesloten, net als een conventioneel systeem. Op de foto zie je slechts een blind plaat erop zitten. De rest van de pijpen/slangen heb ik nog niet gemaakt. Alleen de centrale wateraanvoer is voor het grootste deel klaar omdat ik anders de motor niet kon gebruiken opweg naar huis.

De blind platen blijven ook onderdeel van het systeem, zonder gereedschap is de bovenkant van de pijp snel los te halen en de plaat er voor in de plaats te zetten. Zie ze als alternatief voor de zacht houten plug die je naast een afsluiter hebt liggen als het fout gaat.

Mooi om te lezen Erik!

@Erik: dank voor je antwoord.

Top gedaan allemaal, dank voor het delen. Die snelheid met gladde romp na het Coppercoaten herken ik zeker!

Zeer onder de indruk, Erik. Bedankt voor het delen en veel mooie reizen gewenst.

Dank allen.

We zijn nog niet klaar met de algehele 'revisie' van de boot. Het werk wat we nu op het droge gedaan hebben is ongeveer 1/3e van alles wat ik nog aan wil pakken. De helft van de 'to do' lijst is echt nodig, de rest zou ik graag willen. Ik dnek dat ik in dit draadje gewoon verder ga om alle andere dingen ook te laten zien.

Nu eerst even een weekje familie tijd, dat is er in de afgelopen 2 maanden een beetje bij ingeschoten.