Onderwerp: productiezeilboten nog wel zeewaardig ?

hnrts schreef : AndreAzuree schreef :

Twee bevriende boten hebben dat bij herhaling gedaan. 4x rondje Carieb. Eén daarvan is zelfs doorgevaren naar Nieuw-Zeeland. Waar ze hun boot met twee zijwieltjes hebben omgeruild voor een doos met twee drijvers zoals jij dat noemt. En nog steeds doen ze gemiddeld een oversteek in de helft van de tijd als een loodzwinger.
Ik zelf ben met mijn zijwieltjes wel op een neer naar de Azoren geweest. Zonder het idee te hebben dat het met een andere boot beter zou gaan.

Dus nee, ik kan jouw conclusie niet onderschrijven.

Fair enough....als de Azoren lukt, dan zal de Carieb ook wel lukken!

Henk de Velde ging toch ook rond de wereld met zijn Trimaran? Ik kan mij zo voorstellen dat het in ijsvelden wat lastiger wordt ..
Maar waarom zou je met zo’n schip geen afstanden kunnen afleggen?
Ik heb totaal geen ervaring, maar zoals 3Noreen al zegt , constant volgas is vermoeiend.
Kan ik mij iets bij voorstellen .

Het type boot van Noreen (Farrier F36) heeft al een paar wereldomzeilingen gedaan. Schiet mij ook zo te binnen line-hours Cape-to-Rio race.

Ik heb nul ervaring met tri's, maar wellicht is het geheim wel dat je zo'n snelle boot hebt, dat half gas ook al voldoende is.....

Dat laatste is waar het allemaal om gaat. Heb je een snellere boot, dan kan je het je veroorloven om er met de rem er op te varen en toch een vlotte oversteek te maken. Zoals 3Noreen schrijft. En zoals Noballast schrijft.
Het gaat om een hoog gemiddelde. Met 'hoog' bedoeld als: dat het redelijk comfi blijft allemaal. Dat gaat met een snellere boot makkelijker dan met een boot, waarvan de uitgangssnelheid al lager ligt. En met bootjes van rond de 10, 11 meter zijn die snelheidsverschillen tussen kuilentrekkende langkielers en een moderne vinkieler significant.

Ik verbaas me er wel een beetje over dat hier en daar volgehouden wordt dat rompsnelheid voor een waterverplaatser een soort geluidsbarriere voor boten is. Ik en anderen hebben dat al meermaals ontkracht door eigen ervaringen. En ik heb een klein beetje van de theorie van 'rompsnelheid' proberen uit te leggen.
Nu ja. Het is een oude mythe, die er blijkbaar niet uit wil.

Het is mij ook opgevallen dat mensen die (veel) ervaring hebben met oceaanoversteken 'vol gas' een oceaan oversteken niet iets vinden voor een toerzeiler. Logisch, lijkt me.
Ik meen ook te zien, dat vrijwel iedereen het er wel over eens is, dat bij grote oversteken snelheid een veiligheid aspect is?
Ik vind dit draadje toch weer erg leerzaam. Goed om hier weer eens bij stil te staan.

Teun69 schreef :
De eerste zeil boot die in 1 seizoen rond de Noordpool gevaren is was een trimaran. Dus de Noordwestelijke Doorvaart en de Noordoostelijke Doorvaart in 1 seizoen.

Teun69 schreef : Henk zeilde met Catamarans de wereld rond.

3Noreen schreef : Wie was dat dan?

madoc schreef :
Zowel catamaran(s) als trimaran. Juniper was een tri.

Ndbpw schreef : In 2010 de "Peter 1" van Organisatie "Rusarc". Maar ik weet niet zeker dat dat de eerste was. O0k in 2010 twee Noren(verbonden aan het Fram museum) in een kleine trimaran die de tocht deden in 4 maanden

Ndbpw schreef :
Bedoel je niet ?; Ik geloof daar geen barst van. Maar zoek het op als je twijfelt zoek je het gewoon op. Het waren twee Noren met een Farrier 31.

Is toch een normale open vraag, ‘wie was dat dan?’

Prutske schreef :
180marine.com/corsair-trimaran...rcled-the-north-pole

AndreAzuree schreef :
Ik snap het oorspronkelijke wantrouwen hierover niet.
Je moet een multi niet altijd tot het uiterste pushen om ergens te geraken. Met de rem op gaat het nog steeds vlot.

Nadenken over wat je meeneemt is een andere zaak.

Deze kenden jullie vast wel.

youtube.com/@trimaranyana7579?si=ycXqh9x6Z5L2yKnE
www.zeilen.nl/op_reis/bestemmi...agse-vertrekkersboot

De Juniper was toch echt een trimaran..
Als je even op het YouTube kanaal van TVoost door de playlists struint dan kom je een heel video verslag tegen van die reis

Ik verbaas me er wel een beetje over dat hier en daar volgehouden wordt dat rompsnelheid voor een waterverplaatser een soort geluidsbarriere voor boten is. Ik en anderen hebben dat al meermaals ontkracht door eigen ervaringen. En ik heb een klein beetje van de theorie van 'rompsnelheid' proberen uit te leggen.
Nu ja. Het is een oude mythe, die er blijkbaar niet uit wil.

Zoek eens op internet. {In het engels hull speed) Dan kun je de verklaring lezen.

Dat je soms sneller vaart dat heeft te maken met surfgedrag op golven en/of stroom.

Een sleepboot losvarend gaat niet sneller dan zijn rompsnelheid. Met meer vermogen trekt ddeze alleen maar hogere golven, Wat nu mythe ?

Wat ik mij afvraag bij een trimaran;
-hoe reageren deze bij redelijk steile golven welke dwars inkomen?
- hoe reageren ze als een deel van de kleine drijver aan de lage kant in een golf duikt? Bij een Hobie cat (strand catamaran) werden we soms voorover gelanceerd als crew.
Dus zijn er tricky momenten welke je wilt vermijden?

Drijvers moeten groot genoeg zijn met veel drijfvermogen...

3Noreen schreef : Dat is geen testament van hoe goed een trimaran met ijs om kan gaan, dat zijn ze namelijk niet tegen gekomen op hun tocht.

Voor oceaanzeilen heeft een planerende monohull of een tri mijn voorkeur. Beiden zijn echter ongeschikt voor gebruik in ijs. Kon een tri wel met ijs overweg dan had ik er 20 jaar terug al 1 gebouwd.

Erikdejong schreef :
Ik was er niet bij. Maar jij zegt het.

Die paar kleine blokjes met zoveel open water eromheen is geen ijsveld. Daar vaar je gewoon omheen.

Dit is een normaal ijsveld in die wateren:





Hier kom je met een multihull echt niet doorheen, hoe hard je het ook probeert. Een monohull daarentegen heeft er vrijwel geen last van. Zelfs met een AWB vaar je heel makkelijk door zoiets heen.

Ik denk dat je dit te theoretisch aanvliegt. In de praktijk blijkt de overgang tussen waterverplaatsen en planeren niet een harde grens te zijn. Ik zou het bij mijn boot niet precies kunnen aangeven. De theoretische rompsnelheid van mijn boot is 7.5 knoop. Toch zeilde ik vanmiddag vaak boven die snelheid, zonder te planeren, op vlak water. Wanneer mijn boot begint te planeren voel je dat wel direct, de boot wordt stabieler, de hekgolf wordt kleiner, en het sturen wordt veel directer. Dat voel je pas echt bij 10 knoop en meer. Tussen de 7.5 en pakweg 9.5 knoop lijkt de boot gewoon een beetje te glijden, maar toch ook nog veel water te verplaatsen (forse hek- en boeggolf).

Erikdejong schreef : Bij Oost Groenland voor de ingang van de Scoresby Sund een keer iets vergelijkbaars meegemaakt. Daar was toch echt geen doorkomen aan met een stalen bootje. Draait de wind, dan zit je klem en kan het ijs je boot naar de kelder jagen als het een beetje doorduwt. Ben wel benieuwd wat hier anders aan is.

Is het tegenwoordig realitisch om met een "plastic" AWB door de NWP te varen mits uiteraard de ijssituatie dat toelaat en je zelf weet waar je mee bezig bent?

brambo schreef :
Zoeken op internet kan je inderdaad op het verkeerde spoor zetten. Het Wikipedia verhaal over rompsnelheid gooit bijvoorbeeld rompsnelheid en grenssnelheid (in ondiep/beperkt water) door elkaar en dat is onzin.

Rompsnelheid is geen harde snelheidslimiet. Het is de snelheid waarbij de weerstand een (lokaal) maximum heeft, ten gevolge van interferentie van (de transversale componenten van) boeg- en hekgolfsysteem. Voor zware, volle schepen is dat maximum hoog, en die zullen er nauwelijks overheen komen, maar het kan wel, afhankelijk van beschikbare stuwkracht. Jouw sleepboot is een voorbeeld, maar die heeft ook een schroef met een spoed afgestemd op hard trekken bij lagere snelheid, dus alleen al daarom kan hij met eigen voortstuwing niet veel sneller.

Denk bv aan een catamaranferry. Een waterverplaatser, maar maakt door de slanke rompen weinig transversale golven. Bij de rompsnelheid is het weerstandsmaximum heel beperkt en daar gaat hij dan ook makkelijk overheen.