"Rondje West-Europa, een sabbatical op zee" geschreven door Saskia Plate.
Uitgeverij De Alk & Heijnen Watersport, ISBN 90 6013 230 0, eerste druk 2002, 156 p verdeeld in een dertigtal hoofdstukken; € 14.95.



Je bent jong en je hebt een zeildroom. Wie heeft dat niet?
Saskia en haar man Harm lopen al een tijd rond met die gedachte, zonder echt concreet iets te plannen.
Wanneer Saskia op het werk geconfronteerd wordt met het plots overlijden van een carrièreman, die de maand nadien met vervroegd pensioen zou gaan “om meer tijd in de familie te steken”, besluiten ze vaart te zetten achter hun droom en niet te wachten tot hun vijftigste.
Ze kopen een stalen zeiljacht, lappen dat gedurende maanden op en plannen een jaartje Atlantische avontuur met een langdurig verblijf in de Caraïben.

Ondertussen krijgen ze een flinke dochter Leonie, maar dat houdt hen niet tegen: als Leonie negen maanden oud is, vertrekken ze.
Op weg naar Blankenberge wordt Leonie ziek. Op weg naar Oostende weer… Langzaam daagt het bij Saskia en Harm dat Leonie zeeziek is! Uiterst zeldzaam bij jonge baby’s.
Doorvaren naar verre oorden zit er niet meer in: telkens ze het zeegat kiezen, geeft Leonie over en dreigt ze uit te drogen. Een rondje Atlantic kunnen ze wel vergeten!

Crisis! Wat gedaan? Alle voorbereidingen voor niets? Alle plannen het water in?
Gelukkig zijn het doorzetters die niet bij de pakken blijven zitten: de plannen veranderen grondig. Ze besluiten om beurten solo tot de volgende haven te zeilen. De ander zal, met Leonie, die haven trachten te bereiken per fiets, bus of trein.

Zo kunnen ze via de Golf van Biskaje, Portugal en Spanje de Middellandse Zee bereiken en via de Franse kanalen weer naar Nederland geraken.
Het wordt een originele avontuurlijke reis!

Het boek is geschreven door en vanuit de ogen van Saskia Plate. Wat Harm denkt en voelt komen we dan ook nauwelijks te weten.
Saskia besteedt zeer weinig aandacht aan het schip of aan de navigatie of aan het zeilen op zich of aan voorvallen op zee. Haar aandacht gaat naar kleine anekdotes, leuke en bizarre ontmoetingen in de havens of zadelpijnen bij het fietsen. We komen ook weinig te weten van de omgeving, de streek of de havens zelf.
Wie daar op zit te wachten, wacht vruchteloos: geen technische zaken, geen zeilstanden, geen gps-koersen, geen landschapsbeelden… Soms lijkt het of Saskia zeilen helemaal niet zo leuk vindt! Na drie uur varen is ze het beu, telt de minuten af en kan haast niet wachten tot de volgende haven zich laat zien…

Toch is het een bijzonder leuk boek geworden! Saskia kan schrijven!
Op een frisse, vlotte, openhartige en originele manier geeft ze haar kijk op kleine dingen.
Ze gebruikt daarbij veel beeldspraak en humor. Het boek leest dan ook als een… trimaran, om het maar eens in zeiltermen te zeggen.
Meerdere storende stijlfouten in de eerste vier hoofdstukken deden mij eerst de wenkbrauwen fronsen, maar vanaf dan was ik een fan…! (Het was alsof Saskia nog moest zoeken hoe ze het ging aanpakken, want nadien kwam ik ze niet meer tegen..)

Een aanrader voor wie eens een ontspannen boek wil lezen zonder om de oren gekletst te worden met zeiltermen die de modale mens toch niet begrijpt.
Een boek dat ik binnen een paar jaar met plezier zal herlezen.

Hoe schrijf je een recensie van een reisverslag terwijl je zelf een dergelijke trip nog nooit gemaakt hebt? Kun je, zittend in je luie stoel achter je bureau, beoordelen of een boek dat een wereldomzeiling van drie jaar beschrijft, waardevol is voor anderen dan alleen jezelf?

Na het lezen van Ritme van de Oceaan (Olav Cox) kan ik niet om de conclusie heen dat dit wel degelijk mogelijk is. Hoe ik tot die conclusie kwam en wat ik van het boek vond leest u hier.